6 ژانویه(گریگوری) / 19 ژانویه(جولیان)

[9] و واقع شد در آن روزها عیسی از ناصره جلیل آمده در اُردن از یحیی تعمید یافت. [10] و چون از آب بیرون آمد، در دم آسمان را شکافته دید و روح را که مانند کبوتری بر وی نازل می‌شود. [11] و صدایی از آسمان در‌ رسید که «تو پسر عزیز من هستی که از تو خشنودم.»

[11] زیرا که فیض خدا که برای همهٔ مردم نجات‌بخش است، آشکار شده، [12] ما را هشدار می‌دهد که بی‌دینی و شهوات دنیوی را ترک کرده، با خرداندیشی و عدالت و دینداری در این جهان زندگی کنیم. [13] و آن امید مبارک و ظهور جلال خدای بزرگ و نجات‌دهنده خویش عیسی مسیح را انتظار کشیم، [14] که خود را در راه ما فدا ساخت تا ما را از هر ناراستی برهاند و قومی برای خود طاهر سازد که مِلک خاص او و غیور در کارهای نیک باشند.

[4] لیکن چون مهربانی و لطف نجات‌دهندهٔ ما خدا آشکار شد، [5] نه به خاطر کارهایی که ما به عدالت کرده بودیم، بلکه تنها به خاطر رحمت خود ما را نجات داد به غسل تولّد تازه و آن تازگی‌ که از روح‌القدس است؛ [6] که او را به ما به دولتمندی ارزانی داشت به توسط نجات‌دهنده ما عیسی مسیح، [7] تا به فیض او عادل شمرده شده، وارث گردیم مطابق امید حیات جاودانی.

[13] آنگاه عیسی از جلیل به اُردن نزد یحیا آمد تا از او تعمید یابد. [14] اما یحیا او را مانع شده، گفت: «من احتیاج دارم که از تو تعمید یابم و تو نزد من می‌آیی؟» [15] عیسی در جواب وی گفت: «الان بگذار زیرا که ما را همچنین مناسب است تا تمام عدالت را به ‌کمال رسانیم.» پس او را واگذاشت. [16] اما عیسی چون تعمید یافت، بی‌درنگ از آب برآمد که در همان لحظه آسمان بر وی گشاده شد و روح خدا را دید که مثل کبوتری نزول کرده، بر وی می‌آید. [17] آنگاه خطابی از آسمان در‌ رسید که «این است پسر حبیب من، که از او خشنودم.»

[1] بیابان و زمین خشک، شادمان خواهد شد و صحرا به شادی آمده، مثل گل سرخ خواهد شکفت. [2] شکوفه بسیار نموده، با شادمانی و ترنم شادی خواهد کرد. شوکت لبنان و زیبایی کَرمِل و شارون به آن عطا خواهد شد. جلال یهوه و زیبایی خدای ما را مشاهده خواهند نمود. [3] دستهای سست را قوی سازید و زانوهای لرزان را محکم گردانید. [4] به دلهای ترسان بگویید: «قوی شوید و مترسید! اینک خدای شما با انتقام می‌آید. او با مکافات الهی می‌آید و شما را نجات خواهد داد.» [5] آنگاه چشمان کوران باز خواهد شد و گوشهای کران باز خواهد گردید. [6] آنگاه لنگان مثل غزال جست و خیز خواهند نمود و زبان لال خواهد سرایید. زیرا که آبها در بیابان و نهرها در صحرا خواهد جوشید. [7] و سراب به برکه و مکانهای خشک به چشمه های آب تبدیل خواهد گردید. در مسکنی که شغالها می‌خوابند، علف و بوریا و نی خواهد بود. [8] و در آنجا شاهراهی و طریقی خواهد بود و ”طریق مقدس“ نامیده خواهد شد و نجسان از آن عبور نخواهند کرد، بلکه تنها به جهت ایشان خواهد بود. و هر که در آن راه روان شود، اگر چه هم جاهل باشد، گمراه نخواهد گردید. [9] شیری در آن نخواهد بود و حیوان درنده‌ای بر آن برنخواهد آمد و در آنجا یافت نخواهد شد، بلکه ناجیان بر آن روان خواهند گشت. [10] و فدیه‌شدگان خداوند بازگشت نموده، با ترنم به صَهیون خواهند آمد و خوشی جاودانی بر سر ایشان خواهد بود. و شادمانی و خوشی را خواهند یافت و غم و ناله فرار خواهد کرد.

[1] «ای تمامی تشنگان، نزد آبها بیایید و همه شما که نقره ندارید، بیایید بخرید و بخورید. بیایید و شراب و شیر را بی‌نقره و بی قیمت بخرید. [2] چرا نقره را برای آنچه نان نیست، و مشقت خویش را برای آنچه سیر نمی‌کند، صرف می‌کنید. گوش داده، از من بشنوید و چیزهای نیکو را بخورید تا گوشت جانتان گردد. [3] گوش خود را فرا داشته، نزد من بیایید و تا جان شما زنده گردد، بشنوید. و من با شما عهد جاودانی، یعنی محبت وفادارانه‌ام به داوود را خواهم بست. [4] اینک من او را برای قومها شاهد گردانیدم، رئیس و حاکم طایفه​ها. [5] به یقین، قومی را که نشناخته بودی، دعوت خواهی نمود. و قومی که تو را نشناخته بودند نزد تو خواهند دوید. به‌ خاطر یهوه که خدای تو است و قدوس اسرائیل که تو را جلال داده است.» [6] خداوند را مادامی که یافت می‌شود، بطلبید و مادامی که نزدیک است، او را بخوانید. [7] شریر راه خود را و گناهکار افکار خویش را ترک نماید و به سوی خداوند بازگشت کند و بر او رحم خواهد نمود و به سوی خدای ما، که او را به فراوانی خواهد بخشید. [8] زیرا خداوند می‌گوید : «افکار من افکار شما نیست و راههای شما راههای من نیست. [9] زیرا چنانکه آسمان از زمین بلندتر است همچنان راههای من از راه های شما و افکار من از افکار شما بلندتر می‌باشد. [10] و چنانکه باران و برف از آسمان می‌بارد و به آنجا برنمی گردد، بلکه زمین را سیراب کرده، آن را بارور و برومند می‌سازد و برزگر را تخم و خورنده را نان می‌بخشد، [11] همچنان خواهد بود کلام من که از دهانم صادر گردد. نزد من بی‌ثمر نخواهد برگشت، بلکه آنچه را که خواستم، به جا خواهد آورد و برای آنچه به انجامش فرستادم، کامیاب خواهد گردید. [12] زیرا که شما با شادمانی بیرون خواهید رفت و با سلامتی هدایت خواهید شد. کوه‌ها و تپه​ها در حضور شما به شادی ترنم خواهند نمود و تمامی درختان صحرا دستک خواهند زد. [13] به‌ جای درخت خار، صنوبر و به‌ جای خس، آس خواهد رویید و برای خداوند اسم و نشانه‌ای جاودانی خواهد بود که ریشه​کن نشود.»

[3] بنابراین با شادمانی از چشمه‌های نجات آب خواهید کشید. [4] و در آن روز خواهید گفت: «خداوند را حمد گویید و نام او را بخوانید و کارهای او را در میان قو‌مها اعلام کنید و بگویید که اسم او متعال می‌باشد. [5] برای خداوند بسرایید، زیرا کارهای بزرگ کرده است و این در تمامی زمین معروف است. [6] ‌ای ساکنان صَهیون، صدا را برافراشته، بسرای، زیرا قدوس اسرائیل در میان تو عظیم است.»

[1] زیرا‌ ای برادران، نمی‌خواهم شما بی‌خبر باشید از اینکه پدران ما همه زیر ابر بودند و همه از دریا عبور نمودند [2] و همه به موسی تعمید یافتند، در ابر و در دریا؛ [3] و همه همان خوراک روحانی را خوردند [4] و همه همان نوشیدنی روحانی را نوشیدند، زیرا که می‌آشامیدند از صخره روحانی که از عقب ایشان می‌آمد و آن صخره مسیح بود.

[9] و واقع شد در آن روزها عیسی از ناصره جلیل آمده در اُردن از یحیی تعمید یافت. [10] و چون از آب بیرون آمد، در دم آسمان را شکافته دید و روح را که مانند کبوتری بر وی نازل می‌شود. [11] و صدایی از آسمان در‌ رسید که «تو پسر عزیز من هستی که از تو خشنودم.»