5 آوریل (گریگوری) /18 آوریل (جولیان)

[1] و یعقوب پسران خود را خوانده، گفت: «جمع شوید تا شما را از آنچه در روزهای آخر به شما واقع خواهد شد، خبر دهم. [2] ‌ای پسران یعقوب جمع شوید و بشنوید! و به پدر خود اسرائیل گوش گیرید. [8] «ای یهودا تو را برادرانت خواهند ستود. دستت بر گردن دشمنانت خواهد بود و پسران پدرت تو را تعظیم خواهند کرد. [9] یهودا شیربچه‌ای است. ای پسرم از شکار برآمدی. مثل شیر خویشتن را جمع کرده، در کمین می‌خوابد و چون شیر ماده‌ای است. کیست او را برانگیزاند؟ [10] عصا از یهودا دور نخواهد شد و نه فرمان فرمایی از میان پایهای او تا شیلو بیاید. و مر او را اطاعت قومها خواهد بود. [11] کُرّه خود را به تاک و کُرّه الاغ خویش را به مو بسته. جامه خود را به شراب و رخت خویش را به عصاره انگور می‌شوید. [12] چشمانش به شراب سرخ و دندانش به شیر سفید است.

[14] ‌ای دختر صَهیون، ترنم نما! ای اسرائیل آواز شادمانی ده! ای دختر اورشلیم، به تمامی دل ‌شادمان شو و وجد نما! [15] خداوند مجازاتهای تو را برداشته و دشمنانت را دور کرده است. یهوه پادشاه اسرائیل در میان تو است، پس بار دیگر بلا را نخواهی دید. [16] در آن روز به اورشلیم گفته خواهد شد که «مترس! ای صَهیون، دستهای توسست نشود! [17] یهوه خدایت در میان تو قدیر است و نجات خواهد داد. او بر تو شادی بسیار خواهد نمود و در محبت خود آرامی خواهد یافت و با سرودها بر تو شادی خواهد نمود. [18] آنانی را که به جهت عیدها غمگین می‌باشند و از آنِ تو هستند، جمع خواهم نمود، آنان که که عار بر ایشان بار سنگین می‌بود. [19] اینک در آن زمان، بر همه آنانی که بر تو ظلم می‌کردند، مجازات خواهم رسانید و لنگان را خواهم رهانید و رانده‌شدگان را جمع خواهم کرد و آنانی را که عار ایشان در تمامی زمین می‌بود، محل عزّت و شهرت خواهم گردانید.

[9] ‌ای دختر صَهیون، بسیار وجد بنما و ای دختر اورشلیم، آواز شادمانی بده! اینک پادشاه تو نزد تو می‌آید. او عادل و صاحب نجات و حلیم می‌باشد و بر الاغ و بر کُرّه الاغ سوار است. [10] من ارابه را از اِفرایم، و اسب را از اورشلیم ریشه​کن خواهم ساخت و کمان جنگی شکسته خواهد شد و او با قومها به صلح صحبت خواهد نمود و سلطنت او از دریا تا دریا، و از رود تا کرانهای زمین خواهد بود. [11] و اما من، اسیران تو را نیز به واسطه خون عهد تو از چاهی که در آن آب نیست، رها کردم. [12] ‌ای اسیران امید، به قرارگاه محکم برگردید! امروز نیز خبر می‌دهم که به شما نصیب دو برابر خواهم داد. [13] زیرا که یهودا را برای خود کمان خواهم کرد و اِفرایم را تیرکمان خواهم ساخت و پسران تو را‌، ای صَهیون، به ضد پسران تو، ‌ای یاوان، خواهم برانگیخت و تو را همچون شمشیر مردی جنگاور خواهم گردانید. [14] آنگاه خداوند بالای ایشان ظاهر خواهد شد و تیر او مانند برق خواهد جَست و خداوند یهوه شیپور را نواخته، بر گردبادهای جنوبی خواهد تاخت. [15] یهوه صِبایوت ایشان را حمایت خواهد کرد و ایشان غذا خورده، سنگهای فلاخن را پایمال خواهند کرد و نوشیده، همچون مستان نعره خواهند زد و مثل جامها و مانند گوشه‌های قربانگاه، از خون پر خواهند شد.

[1] و چون نزدیک به اورشلیم رسیده، وارد بیت‌فاجی نزد کوه زیتون شدند. آنگاه عیسی دو نفر از شاگردان خود را فرستاده، [2] به ایشان گفت: «در این دهکده‌ای که پیش روی شما است بروید و بی‌درنگ، الاغی با کرّه‌اش بسته خواهید یافت. آنها را باز کرده، نزد من آورید. [3] و هرگاه کسی به شما سخنی گوید، بگویید خداوند به اینها احتیاج دارد که در دم آنها را خواهد فرستاد.» [4] و این همه واقع شد تا سخنی که نبی گفته است، تمام شود [5] که «دختر صهیون را گویید: ‘اینک پادشاه تو نزد تو می‌آید با فروتنی و سوار بر الاغ و بر کرّه الاغ.’» [6] پس شاگردان رفته، آنچه عیسی به ایشان امر فرمود، به عمل آوردند [7] و الاغ را با کرّه آورده، رخت خود را بر آنها انداختند و او بر آنها سوار شد. [8] و گروهی بسیار، رختهای خود را در راه گسترانیدند و جمعی از درختان شاخه‌ها بریده، در راه می‌گستردند. [9] و جمعی از پیش و پس او رفته، فریادکنان می‌گفتند: «هوشیعانا بر پسر داوود، مبارک باد کسی‌ که به اسم خداوند می‌آید! هوشیعانا در عرش برین!» [10] و چون وارد اورشلیم شد، تمام شهر به شوق آمده، می‌گفتند: «این کیست؟» [11] آن گروه گفتند: «این است عیسای پیامبر از ناصره جلیل.» [15] اما سران کاهنان و کاتبان چون اعمال خارق‌العاده‌ای که از او صادر می‌گشت و کودکان را که در معبد فریاد برآورده، «هوشیعانا بر پسر داوود» می‌گفتند دیدند، غضبناک گشته، [16] به وی گفتند: «نمی‌شنوی آنچه اینها می‌گویند؟» عیسی به ایشان گفت: «بلی مگر نخوانده‌اید این که از دهان کودکان و شیرخوارگان حمد را مهیا ساختی؟» [17] پس ایشان را واگذارده، از شهر به سوی بیت‌عنیا رفته، در آنجا شب را به سر برد.

[4] در خداوند دائم شاد باشید و باز می‌گویم: شاد باشید. [5] بگذارید ملایمت شما بر همه مردم آشکار باشد. خداوند نزدیک است. [6] برای هیچ ‌چیز اندیشه مکنید، بلکه در هر چیز با دعا و استغاثه، همراه با شکرگزاری، درخواستهای خود را به خدا عرض کنید. [7] و آرامش خدا که فوق از تمامی عقل است، دلها و ذهنهای شما را در مسیح عیسی نگاه خواهد داشت. [8] خلاصه ‌ای برادران، هر چه راست باشد و هر چه مجید و هر چه عادل و هر چه پاک و هر چه زیبا و هر چه نیکنام است، و هر فخر و هر مدحی که بوده باشد، در آنها تفکّر کنید. [9] و آنچه در من آموخته و پذیرفته و شنیده و دیده‌اید، آنها را به عمل آرید، و خدای سلامتی با شما خواهد بود.

[1] پس شش روز قبل از عید پِسَخ، عیسی به بِیت‌عَنیا آمد، جایی که ایلعازر مرده را از مردگان برخیزانیده بود. [2] و برای او در آنجا شام حاضر کردند و مارتا خدمت می‌کرد و ایلعازر یکی از مجلسیان با او بود. [3] آنگاه مریم پیمانه‌ای از عطر سنبل خالص گرانبها گرفته، بر پایهای عیسی مالید و پایهای او را با مویهای خود خشکانید، چنانکه خانه از بوی عطر پر شد. [4] پس یکی از شاگردان او یعنی یهودای اِسخَریوطی، پسر شمعون که تسلیم ‌کننده وی بود، گفت: [5] «برای چه این عطر به سیصد دینار فروخته نشد تا به فقرا داده شود؟» [6] و این را نه از آنرو گفت که در قید فقرا بود، بلکه از آنرو که دزد بود و کیسهٔ پول در نزد او بود و از آنچه در آن انداخته می‌شد، برمی‌داشت. [7] عیسی گفت: «او را واگذار، زیرا که برای روز کفن من این را نگاه داشته است. [8] زیرا که فقرا همیشه با شما می‌باشند و امّا من همه وقت با شما نیستم.» [9] پس جمعی زیاد از یهود چون دانستند که عیسی در آنجا است آمدند، نه برای عیسی و بس، بلکه تا ایلعازر را نیز که از مردگانش برخیزانیده بود، ببینند. [10] آنگاه سران کاهنان شورا کردند که ایلعازر را نیز بکشند. [11] زیرا که بسیاری از یهودیه ‌به خاطر او می‌رفتند و به عیسی ایمان می‌آوردند. [12] فردای آن روز چون گروه بسیاری که برای عید آمده بودند، شنیدند که عیسی به اورشلیم می‌آید، [13] شاخه‌های نخل را گرفته به استقبال او بیرون آمدند و فریاد می​زدند: «هوشیعانا! مبارک باد پادشاه اسرائیل که به اسم خداوند می‌آید.» [14] و عیسی کره الاغی یافته، بر آن سوار شد، چنانکه نوشته شده است که: [15] «ای دختر صهیون مترس! اینک پادشاه تو سوار بر کرّه الاغی می‌آید.» [16] و شاگردانش ابتدا این چیزها را نفهمیدند، لکن چون عیسی جلال یافت، آنگاه به‌ خاطر آوردند که این چیزها دربارهٔ او نوشته شده است و همچنان با او کرده بودند. [17] و گروهی که با او بودند، شهادت دادند که ایلعازر را از قبر خوانده، او را از مردگان برخیزانیده است. [18] و به خاطر همین نیز آن گروه او را استقبال کردند، زیرا شنیده بودند که آن معجزه را نموده بود.

[11] و چون آن لنگ شفا یافته به پطرس و یوحنا چسبیده بود، تمامی قوم در ایوانی که به ‘ایوان سلیمان’ معروف است، حیرت زده به شتاب گرد ایشان جمع شدند. [12] آنگاه پطرس ملتفت شده، به آن جماعت خطاب کرد که «ای مردان اسرائیلی، چرا از این کار تعجب دارید و چرا بر ما چشم دوخته‌اید که گویا به قوّت و تقوای خود این شخص را رَوان ساختیم؟ [13] خدای ابراهیم و اسحاق و یعقوب، خدای اجداد ما، خادم خود عیسی را جلال داد که شما تسلیم نموده، او را در حضور پیلاتُس انکار کردید، هنگامی که او حکم به رهانیدنش داد. [14] امّا شما آن قدوس و عادل را انکار کرده خواستید که مردی خونریز به شما بخشیده شود. [15] و رئیس حیات را کشتید که خدا او را از مردگان برخیزانید و ما شاهد بر او هستیم. [16] و به خاطر ایمان به اسم او، اسم او این شخص را که می‌بینید و می‌شناسید قوّت بخشیده است. بلی آن ایمانی که به‌وسیله‌ٔ اوست، این کس را پیش روی همه شما این تندرستی کامل داده است.

[22] و بعد از آن عیسی با شاگردان خود به زمین یهودیه آمد و با ایشان در آنجا به‌ سر برده، تعمید می‌داد. [23] و یحیی نیز در عِینون، نزدیک سالیم تعمید می‌داد، زیرا که در آنجا آب بسیار بود و مردم می‌آمدند و تعمید می‌گرفتند، [24] چونکه یحیی هنوز در زندان حبس نشده بود. [25] آنگاه در خصوص آداب پاکی در میان شاگردان یحیی و یهودیان مباحثه شد. [26] پس به نزد یحیی آمده، به او گفتند: «ای استاد، آن شخصی که با تو در آنطرف اُردن بود و تو برای او شهادت دادی، اکنون او تعمید می‌دهد و همه نزد او می‌آیند.» [27] یحیی در جواب گفت: «هیچ‌‌کس چیزی نمی‌تواند یافت، مگر آنکه از آسمان به او داده شود. [28] شما خود بر من شاهد هستید که گفتم من مسیح نیستم، بلکه پیش روی او فرستاده شدم. [29] کسی ‌که عروس دارد داماد است، امّا دوست داماد که ایستاده صدای او را می‌شنود، از صدای داماد بسیار خشنود می‌گردد. پس این خوشی من کامل گردید. [30] می‌باید که او افزوده شود و من کمتر و کمتر گردم. [31] او که از بالا می‌آید، بالای همه است و آنکه از زمین است، زمینی است و از زمین تکلم می‌کند؛ امّا او که از آسمان می‌آید، بالای همه است. [32] او آنچه را دید و شنید، به آن شهادت می‌دهد و هیچ‌‌کس شهادت او را قبول نمی‌کند. [33] و کسی ‌که شهادت او را قبول کرد، مُهر کرده است بر اینکه خدا راست است.