26 ژوئیه (گریگوری) /8 اوت (جولیان)

[11] امّا مریم بیرون قبر، گریان ایستاده بود و چون می‌گریست به سوی قبر خم شده، [12] دو فرشته را که لباس سفید در بر داشتند، یکی به طرف سر و دیگری به ‌جانب پاها، در جایی که بدن عیسی گذارده بود، نشسته دید. [13] ایشان به او گفتند: «ای زن، برای چه گریانی؟» به ایشان گفت: «خداوند مرا برده‌اند و نمی‌دانم او را کجا گذارده‌اند.» [14] چون این را گفت، به عقب ملتفت شده، عیسی را ایستاده دید، لیکن نشناخت که عیسی است. [15] عیسی به او گفت: «ای زن، برای چه گریانی؟ که را می‌جویی؟» چون او گمان کرد که باغبان است، به او گفت: «ای آقا، اگر تو او را برداشته‌ای، به من بگو او را کجا گذارده‌ای تا من او را بردارم.» [16] عیسی به او گفت: «ای مریم!» او برگشته، گفت: «رَبّونی!» (یعنی ‘‌ای استاد’) [17] عیسی به او گفت: «مرا لمس مکن، زیرا که هنوز نزد پدر خود بالا نرفته‌ام. و لیکن نزد برادران من رفته، به ایشان بگو که نزد پدر خود و پدر شما و خدای خود و خدای شما می‌روم.» [18] مریم مَجدَلیه آمده، شاگردان را خبر داد که «خداوند را دیدم و به من چنین گفت.»

[10] لیکن ای برادران، از شما خواهش دارم به نام خداوند ما عیسی مسیح که همه یک سخن گویید و نفاق در میان شما نباشد، بلکه در یک فکر و یک رأی متحد شوید. [11] زیرا که ‌ای برادران من، از اهل خانهٔ خلوئی دربارهٔ شما خبر به من رسید که نزاعها در میان شما پیدا شده است. [12] مقصود اینکه هر یکی از شما می‌گوید که «من از پولس هستم» و «من از اپلس» و «من از کیفا» و «من از مسیح». [13] آیا مسیح تقسیم شد؟ یا پولس در راه شما مصلوب گردید؟ یا به نام پولس تعمید یافتید؟ [14] خدا را شکر می‌کنم که هیچ‌ یکی از شما را تعمید ندادم، جز کریسپُس و گایوس، [15] که مبادا کسی گوید که به نام خود تعمید دادم. [16] و خاندان استیفان را نیز تعمید دادم و دیگر یاد ندارم که کسی را تعمید داده باشم. [17] زیرا که مسیح مرا فرستاد، نه تا تعمید دهم، بلکه تا مژده رسانم؛ نه به حکمت کلام، مبادا قدرت صلیب مسیح باطل شود. [18] زیرا پیام صلیب برای هالکان حماقت است، لیکن نزد ما که ناجیان هستیم، قوت خداست.

[7] امّا آنچه مرا سود می‌بود، آن را به ‌خاطر مسیح زیان دانستم. [8] بلکه همه ‌چیز را نیز به خاطر ارزش برتر شناخت خداوند خود مسیح عیسی زیان می‌دانم که به خاطر او همه ‌چیز را زیان کردم و فضله شمردم تا مسیح را دریابم. [9] و در وی یافت شوم نه با عدالت خود که از شریعت است، بلکه با آن که از طریق ایمان به مسیح حاصل می‌آید، یعنی عدالتی که از خدا و بر اساس ایمان است. [10] و تا او را و قوت زنده شدن وی را و شراکت در رنجهای او را بشناسم و با مرگ وی مشابه گردم، [11] تا به هر طریق به زنده شدن از مردگان برسم. [12] نه اینکه تا به حال به چنگ آورده یا تا به حال کامل شده باشم، ولی در‌ پی آن می‌کوشم بلکه شاید آن را به دست آورم که برای آن مسیح عیسی نیز مرا به دست آورد. [13] ‌ای برادران، گمان نمی‌برم که من به دست آورده‌ام؛ لیکن یک چیز می‌کنم که آنچه در عقب است فراموش کرده و به سوی آنچه در‌ پیش است، خود را کشیده، [14] در‌ پی مقصد می‌کوشم به خاطر جایزهٔ دعوت والای خدا که در مسیح عیسی است.

[14] پس عیسی بیرون آمده، گروهی بسیار دیده، بر ایشان رحم فرمود و بیماران ایشان را شفا داد. [15] و در وقت عصر، شاگردانش نزد وی آمده، گفتند: «این مکان دورافتاده است و وقت الان گذشته. پس این گروه را مرخص فرما تا به دهات رفته برای خود غذا بخرند.» [16] عیسی ایشان را گفت: «احتیاج به رفتن ندارند. شما ایشان را غذا دهید.» [17] به او گفتند: «در اینجا جز پنج نان و دو ماهی نداریم!» [18] گفت: «آنها را اینجا به نزد من بیاورید!» [19] و به آن جماعت فرمود تا بر سبزه نشستند و پنج نان و دو ماهی را گرفته، به سوی آسمان نگریسته، برکت داد و نان را پاره کرده، به شاگردان داد و شاگردان به آن جماعت. [20] و همه خورده، سیر شدند و از پاره‌های باقی‌ مانده دوازده سبد پر کرده، برداشتند. [21] و خورندگان به جز زنان و کودکان قریب به پنج هزار مرد بودند. (متّی 14‏:22‏-33 ؛ مَرقُس 6‏:45‏-51؛ یوحنا 6‏:15‏-21) [22] بی‌درنگ عیسی شاگردان خود را اصرار نمود تا به قایق سوار شده، پیش از وی به کناره دیگر روانه شوند تا آن گروه را مرخص کند.

[29] عیسی جواب فرمود: «به راستی به شما می‌گویم کسی نیست که خانه یا برادران یا خواهران یا پدر یا مادر یا زن یا اولاد یا املاک را به خاطر من و انجیل ترک کند، [30] جز اینکه اکنون در این زمان صد چندان یابد از خانه‌ها و برادران و خواهران و مادران و فرزندان و املاک با زحمات، و در عالم آینده حیات جاودانی را. [31] امّا بسیاری که اولین هستند، آخرین می‌گردند و آخرین اولین.»
[42] عیسی ایشان را خوانده، به ایشان گفت: «می‌دانید آنانی که حاکمان قومها شمرده می‌شوند بر ایشان ریاست می‌کنند و بزرگانشان بر ایشان اقتدار می‌رانند. [43] لیکن در میان شما چنین نخواهد بود، بلکه هر‌ که خواهد در میان شما بزرگ شود، خادم شما باشد. [44] و هر‌ که خواهد میان شما اوّل شود، غلام همه باشد. [45] زیرا که پسر انسان نیز نیامده تا خدمتش کنند، بلکه تا خدمت کند و تا جان خود را فدای بسیاری نماید.»

[9] من در هستم هر ‌که از من داخل گردد، نجات یابد و بیرون و درون خرامد و علوفه یابد. [10] دزد نمی‌آید مگر آنکه بدزدد و بکشد و هلاک کند. من آمدم تا ایشان حیات یابند و آن را به فراوانی حاصل کنند. [11] «من شبان نیکو هستم. شبان نیکو جان خود را در راه گوسفندان می‌نهد. [12] امّا مزدوری که شبان نیست و گوسفندان از آنِ او نمی‌باشند، چون بیند که گرگ می‌آید، گوسفندان را گذاشته، فرار می‌کند و گرگ گوسفندان را می‌گیرد و پراکنده می‌سازد. [13] مزدور می‌گریزد، چونکه مزدور است و به فکر گوسفندان نیست. [14] من شبان نیکو هستم و خاصّان خود را می‌شناسم و خاصّان من مرا می‌شناسند. [15] چنانکه پدر مرا می‌شناسد و من پدر را می‌شناسم و جان خود را در راه گوسفندان می‌نهم. [16] و مرا گوسفندان دیگر هست که از این آغل نیستند. باید آنها را نیز بیاورم و صدای مرا خواهند شنید و یک گله و یک شبان خواهند شد.

[30] لیکن ای برادران، از شما التماس دارم که به خاطر خداوند ما عیسی مسیح و به محبّت روح القدس، برای من نزد خدا در دعاها جدّ و جهد کنید، [31] تا از نافرمانان یهودیه آزاد شوم و خدمت من در اورشلیم مقبول مقدسین افتد [32] تا مطابق ارادهٔ خدا با خوشی نزد شما برسم و با شما استراحت یابم. [33] و خدای سلامتی با همهٔ شما باد، آمین.

[7] امّا آنچه مرا سود می‌بود، آن را به ‌خاطر مسیح زیان دانستم. [8] بلکه همه ‌چیز را نیز به خاطر ارزش برتر شناخت خداوند خود مسیح عیسی زیان می‌دانم که به خاطر او همه ‌چیز را زیان کردم و فضله شمردم تا مسیح را دریابم. [9] و در وی یافت شوم نه با عدالت خود که از شریعت است، بلکه با آن که از طریق ایمان به مسیح حاصل می‌آید، یعنی عدالتی که از خدا و بر اساس ایمان است. [10] و تا او را و قوت زنده شدن وی را و شراکت در رنجهای او را بشناسم و با مرگ وی مشابه گردم، [11] تا به هر طریق به زنده شدن از مردگان برسم. [12] نه اینکه تا به حال به چنگ آورده یا تا به حال کامل شده باشم، ولی در‌ پی آن می‌کوشم بلکه شاید آن را به دست آورم که برای آن مسیح عیسی نیز مرا به دست آورد. [13] ‌ای برادران، گمان نمی‌برم که من به دست آورده‌ام؛ لیکن یک چیز می‌کنم که آنچه در عقب است فراموش کرده و به سوی آنچه در‌ پیش است، خود را کشیده، [14] در‌ پی مقصد می‌کوشم به خاطر جایزهٔ دعوت والای خدا که در مسیح عیسی است.

[24] و چون ایشان وارد کَفَرناحوم شدند، مأموران اخذ مالیات دو دِرْهَم نزد پطرس آمده، گفتند: «آیا استاد شما دو دِرهم را نمی‌دهد؟» [25] گفت: «بلی.» و چون به خانه درآمده، عیسی بر او پیشی گرفته، گفت: «ای شمعون، چه گمان داری؟ پادشاهان جهان از چه کسان باج و خراج می‌گیرند؟ از فرزندان خویش یا از بیگانگان؟» [26] پطرس به وی گفت: «از بیگانگان.» عیسی به او گفت: «پس یقین، پسران آزادند! [27] لیکن مبادا که ایشان را برنجانیم. به کناره دریا رفته، قلابی بینداز و اولین ماهی که بیرون می‌آید، گرفته و دهانش را باز کرده، مبلغ چهار درهم خواهی یافت. آن را برداشته، برای من و خود به ایشان بده!»
[1] در همان ساعت، شاگردان نزد عیسی آمده، گفتند: «چه کس در پادشاهی آسمان بزرگتر است؟» [2] آنگاه عیسی طفلی طلب نموده، در میان ایشان برپا داشت [3] و گفت: «به راستی به شما می‌گویم تا عوض نشوید و مثل طفل کوچک نگردید، هرگز داخل پادشاهی آسمان نخواهید شد. [4] پس هر‌ که مثل این بچّهٔ کوچک خود را فروتن سازد، همان در پادشاهی آسمان بزرگتر است.

[29] عیسی جواب فرمود: «به راستی به شما می‌گویم کسی نیست که خانه یا برادران یا خواهران یا پدر یا مادر یا زن یا اولاد یا املاک را به خاطر من و انجیل ترک کند، [30] جز اینکه اکنون در این زمان صد چندان یابد از خانه‌ها و برادران و خواهران و مادران و فرزندان و املاک با زحمات، و در عالم آینده حیات جاودانی را. [31] امّا بسیاری که اولین هستند، آخرین می‌گردند و آخرین اولین.»
[42] عیسی ایشان را خوانده، به ایشان گفت: «می‌دانید آنانی که حاکمان قومها شمرده می‌شوند بر ایشان ریاست می‌کنند و بزرگانشان بر ایشان اقتدار می‌رانند. [43] لیکن در میان شما چنین نخواهد بود، بلکه هر‌ که خواهد در میان شما بزرگ شود، خادم شما باشد. [44] و هر‌ که خواهد میان شما اوّل شود، غلام همه باشد. [45] زیرا که پسر انسان نیز نیامده تا خدمتش کنند، بلکه تا خدمت کند و تا جان خود را فدای بسیاری نماید.»