25 فوریه (گریگوری) /10 مارس (جولیان)

[3] و قوم های بسیار عزیمت کرده، خواهند گفت: «بیایید تا به کوه خداوند و به خانه خدای یعقوب برآییم تا طریق های خویش را به ما تعلیم دهد و به راههای وی سلوک نماییم.» زیرا که شریعت از صهیون و کلام خداوند از اورشلیم صادر خواهد شد. [4] و اوامتها را داوری خواهد نمود و قوم های بسیاری را تنبیه خواهد کرد و ایشان شمشیرهای خود رابرای گاوآهن و نیزه های خویش را برای اره هاخواهند شکست و امتی بر امتی شمشیر نخواهدکشید و بار دیگر جنگ را نخواهند آموخت. [5] ای خاندان یعقوب بیایید تا در نور خداوند سلوک نماییم. [6] زیرا قوم خود یعنی خاندان یعقوب را ترک کردهای، چونکه از رسوم مشرقی مملو و مانندفلسطینیان فالگیر شدهاند و با پسران غربا دست زدهاند، [7] و زمین ایشان از نقره و طلا پر شده وخزاین ایشان را انتهایی نیست، و زمین ایشان ازاسبان پر است و ارابه های ایشان را انتهایی نیست؛ [8] و زمین ایشان از بتها پر است؛ صنعت دستهای خویش را که به انگشتهای خود ساختهاند سجده مینمایند. [9] و مردم خم شده و مردان پست میشوند. لهذا ایشان را نخواهی آمرزید. [10] از ترس خداوند و از کبریای جلال وی به صخره داخل شده، خویشتن را در خاک پنهان کن. [11] چشمان بلند انسان پست و تکبر مردان خم خواهد شد و در آن روز خداوند به تنهایی متعال خواهد بود.

[24] و خدا گفت: «زمین، جانوران را موافق اجناس آنها بیرون آورد، بهایم و حشرات وحیوانات زمین به اجناس آنها.» و چنین شد. [25] پس خدا حیوانات زمین را به اجناس آنهابساخت و بهایم را به اجناس آنها و همه حشرات زمین را به اجناس آنها. و خدا دید که نیکوست. [26] و خدا گفت: «آدم را بصورت ما و موافق شبیه ما بسازیم تا بر ماهیان دریا و پرندگان آسمان وبهایم و بر تمامی زمین و همه حشراتی که بر زمین میخزند، حکومت نماید.» [27] پس خدا آدم را بصورت خود آفرید. او رابصورت خدا آفرید. ایشان را نر و ماده آفرید. [28] و خدا ایشان را برکت داد و خدا بدیشان گفت: «بارور و کثیر شوید و زمین را پر سازید و در آن تسلط نمایید، و بر ماهیان دریا و پرندگان آسمان وهمه حیواناتی که بر زمین میخزند، حکومت کنید.» [29] و خدا گفت: «همانا همه علف های تخم داری که بر روی تمام زمین است و همه درختهایی که در آنها میوه درخت تخم دار است، به شما دادم تا برای شما خوراک باشد. [30] و به همه حیوانات زمین و به همه پرندگان آسمان وبه همه حشرات زمین که در آنها حیاتاست، هر علف سبز را برای خوراک دادم.» و چنین شد. [31] و خدا هرچه ساخته بود، دید و همانابسیار نیکو بود. و شام بود و صبح بود، روزششم.
[1] و آسمانها و زمین و همه لشکر آنها تمام شد. [2] و در روز هفتم، خدا از همه کار خود که ساخته بود، فارغ شد. و در روز هفتم از همه کارخود که ساخته بود، آرامی گرفت. [3] پس خدا روزهفتم را مبارک خواند و آن را تقدیس نمود، زیراکه در آن آرام گرفت، از همه کار خود که خداآفرید و ساخت.

[1] ای پسر من اگر سخنان مرا قبول مینمودی و اوامر مرا نزد خود نگاه میداشتی، [2] تاگوش خود را به حکمت فرا گیری و دل خود را به فطانت مایل گردانی، [3] اگر فهم را دعوت میکردی و آواز خود را به فطانت بلندمی نمودی، [4] اگر آن را مثل نقره میطلبیدی ومانند خزانه های مخفی جستجو میکردی، [5] آنگاه ترس خداوند را میفهمیدی، و معرفت خدا را حاصل مینمودی. [6] زیرا خداوندحکمت را میبخشد، و از دهان وی معرفت وفطانت صادر میشود. [7] به جهت مستقیمان، حکمت کامل را ذخیره میکند و برای آنانی که درکاملیت سلوک مینمایند، سپر میباشد، [8] تاطریقهای انصاف را محافظت نماید و طریق مقدسان خویش را نگاه دارد. [9] پس آنگاه عدالت و انصاف را میفهمیدی، و استقامت و هر طریق نیکو را. [10] زیرا که حکمت به دل تو داخل میشد و معرفت نزد جان تو عزیزمی گشت. [11] تمیز، تو را محافظت مینمود، وفطانت، تو را نگاه میداشت، [12] تا تو را از راه شریر رهایی بخشد، و از کسانی که به سخنان کج متکلم میشوند. [13] که راههای راستی را ترک میکنند، و به طریقهای تاریکی سالک میشوند. [14] از عمل بد خشنودند، و از دروغهای شریرخرسندند. [15] که در راههای خود معوجند، و درطریقهای خویش کج رو میباشند. [16] تا تو را اززن اجنبی رهایی بخشد، و از زن بیگانهای که سخنان تملقآمیز میگوید؛ [17] که مصاحب جوانی خود را ترک کرده، و عهد خدای خویش را فراموش نموده است. [18] زیرا خانه او به موت فرو میرود و طریقهای او به مردگان. [19] کسانی که نزد وی روند برنخواهند گشت، و به طریقهای حیات نخواهند رسید. [20] تا به راه صالحان سلوک نمایی و طریقهای عادلان را نگاه داری. [21] زیراکه راستان در زمین ساکن خواهند شد، و کاملان در آن باقی خواهند ماند. [22] لیکن شریران از زمین منقطع خواهند شد، و ریشه خیانتکاران از آن کنده خواهد گشت.

[9] و تمامی قوم خواهنددانست یعنی افرایم و ساکنان سامره که از غرور وتکبر دل خود میگویند. [10] خشتها افتاده است امابا سنگهای تراشیده بنا خواهیم نمود؛ چوبهای افراغ در هم شکست اما سرو آزاد بجای آنهامی گذاریم. [11] بنابراین خداوند دشمنان رصین رابضد او خواهد برافراشت و خصمان او را خواهدبرانگیخت. [12] ارامیان را از مشرق و فلسطینیان رااز مغرب و ایشان اسرائیل را با دهان گشوده خواهند خورد. اما با این همه خشم او برگردانیده نشده و دست او هنوز دراز است. [13] و این قوم بسوی زننده خودشان بازگشت ننموده و یهوه صبایوت را نطلبیدهاند. [14] بنابراین خداوند سر ودم و نخل و نی را از اسرائیل در یک روز خواهدبرید. [15] مرد پیر و مرد شریف سر است و نبیای که تعلیم دروغ میدهد، دم میباشد. [16] زیرا که هادیان این قوم ایشان را گمراه میکنند و پیروان ایشان بلعیده میشوند. [17] از این سبب خداوند از جوانان ایشان مسرور نخواهد شد و بر یتیمان و بیوهزنان ایشان ترحم نخواهد نمود. چونکه جمیع ایشان منافق وشریرند و هر دهانی به حماقت متکلم میشود بااینهمه غضب او برگردانیده نشده و دست او هنوزدراز است. [18] زیرا که شرارت مثل آتش میسوزاند و خار و خس را میخورد، و دربوته های جنگل افروخته شده، دود غلیظ پیچان میشود. [19] از غضب یهوه صبایوت زمین سوخته شده است و قوم هیزم آتش گشتهاند و کسی بربرادر خود شفقت ندارد. [20] از جانب راست میربایند و گرسنه میمانند و از طرف چپ میخورند و سیر نمی شوند و هرکس گوشت بازوی خود را میخورد. [21] منسی افرایم را وافرایم منسی را و هر دوی ایشان بضد یهودا متحدمی شوند. با اینهمه غضب او برگردانیده نشده ودست او هنوز دراز است.

[1] وای بر آنانی که احکام غیر عادله راجاری میسازند و کاتبانی که ظلم رامرقوم میدارند، [2] تا مسکینان را از داوری منحرف سازند و حق فقیران قوم مرا بربایند تا آنکه بیوهزنان غارت ایشان بشوند و یتیمان راتاراج نمایند. [3] پس در روز بازخواست در حینی که خرابی از دور میآید، چه خواهید کرد وبسوی که برای معاونت خواهید گریخت و جلال خود را کجا خواهید انداخت؟ [4] غیر از آنکه زیراسیران خم شوند و زیر کشتگان بیفتند. با اینهمه غضب او برگردانیده نشده و دست او هنوز درازاست.

[1] و خداوند به نوح گفت: «تو و تمامی اهل خانه ات به کشتی در آیید، زیرا تو را در این عصر به حضور خود عادل دیدم. [2] و از همه بهایم پاک، هفت هفت، نر و ماده با خود بگیر، و از بهایم ناپاک، دودو، نر و ماده، [3] و از پرندگان آسمان نیزهفت هفت، نر و ماده را، تا نسلی بر روی تمام زمین نگاه داری. [4] زیرا که من بعد از هفت روزدیگر، چهل روز و چهل شب باران میبارانم، وهر موجودی را که ساختهام، از روی زمین محومی سازم.» [5] پس نوح موافق آنچه خداوند او را امرفرموده بود، عمل نمود.

[32] پس الانای پسران مرا بشنوید، وخوشابحال آنانی که طریقهای مرا نگاه دارند. [33] تادیب را بشنوید و حکیم باشید، و آن را ردمنمایید. [34] خوشابحال کسیکه مرا بشنود، و هرروز نزد درهای من دیده بانی کند، و باهوهای دروازه های مرا محافظت نماید. [35] زیرا هرکه مرایابد حیات را تحصیل کند، و رضامندی خداوندرا حاصل نماید. [36] و اما کسیکه مرا خطا کند، بهجان خود ضرر رساند، و هرکه مرا دشمن دارد، موت را دوست دارد.

[1] حکمت، خانه خود را بنا کرده، و هفت ستونهای خویش را تراشیده است. [2] ذبایح خود را ذبح نموده و شراب خود را ممزوج ساخته و سفره خود را نیز آراسته است. [3] کنیزان خود را فرستاده، ندا کرده است، بر پشتهای بلندشهر. [4] هرکه جاهل باشد به اینجا بیاید، و هرکه ناقص العقل است او را میگوید. [5] بیایید از غذای من بخورید، و از شرابی که ممزوج ساختهام بنوشید. [6] جهالت را ترک کرده، زنده بمانید، و به طریق فهم سلوک نمایید. [7] هرکه استهزاکننده راتادیب نماید، برای خویشتن رسوایی را تحصیل کند، و هرکه شریر را تنبیه نماید برای او عیب میباشد. [8] استهزاکننده را تنبیه منما مبادا از تونفرت کند، اما مرد حکیم را تنبیه نما که تو رادوست خواهد داشت. [9] مرد حکیم را پند ده که زیاده حکیم خواهد شد. مرد عادل را تعلیم ده که علمش خواهد افزود. [10] ابتدای حکمت ترس خداوند است، و معرفت قدوس فطانت میباشد. [11] زیرا که به واسطه من روزهای تو کثیر خواهدشد، و سالهای عمر از برایت زیاده خواهدگردید.