25 آوریل (گریگوری) /8 می (جولیان)

[1] و بعد از این امور، خداوند هفتاد نفر دیگر را نیز تعیین فرموده، ایشان را جفت‌جفت پیش روی خود به هر شهری و جایی که خود فکر رفتن به آن داشت، فرستاد. [2] پس به ایشان گفت: «محصول بسیار است و عمله کم. پس از صاحب محصول درخواست کنید تا عمله‌ها برای محصول خود بفرستد. [3] بروید، اینک من شما را چون برّه‌ها در میان گرگان می‌فرستم. [4] و کیسه و توشه‌دان و کفشها با خود برمدارید و هیچ‌ کس را در راه سلام منمایید، [5] و در هر خانه‌ای که داخل شوید، اوّل گویید: ‘سلام بر این خانه باد.’ [6] پس هرگاه پسر سلام در آن خانه باشد، سلام شما بر آن قرار گیرد و گرنه به سوی شما برگشت کند. [7] و در آن خانه توقف نمایید و از آنچه دارند بخورید و بیاشامید، زیرا که مزدور سزاوار مزد خود است و از خانه به خانه نقل مکنید. [8] و در هر شهری که رفتید و شما را پذیرفتند، از آنچه پیش شما گذارند، بخورید. [9] و مریضان آنجا را شفا دهید و به ایشان گویید: ‘پادشاهی خدا به شما نزدیک شده است.’ [10] لیکن در هر شهری که رفتید و شما را قبول نکردند، به کوچه‌های آن شهر بیرون شده بگویید: [11] ‘حتی خاکی که از شهر شما بر ما نشسته است، بر شما می‌افشانیم. لیکن این را بدانید که پادشاهی خدا به شما نزدیک شده است.’ [12] و به شما می‌گویم که حالت سُدوم در آن روز، از حالت آن شهر آسانتر خواهد بود. [13] وای بر تو، ‌ای خورزین! وای بر تو، ‌ای بِیت‌صیدا! زیرا اگر معجزاتی که در شما ظاهر شد در صور و صِیدون ظاهر می‌شد، بدون شک مدّتی در پلاس و خاکستر نشسته، توبه می‌کردند. [14] لیکن حالت صور و صِیدون در روز جزا، از حال شما آسانتر خواهد بود. [15] و تو، ‌ای کَفَرناحوم که سر به آسمان افراشته‌ای، تا به هاویه سرنگون خواهی شد.

[21] چون این را شنیدند، وقت سحر به معبد در آمده، تعلیم دادند. اما رئیس کاهنان و رفیقانش آمده اهل شورا و تمامی مشایخ بنی‌اسرائیل را طلب نموده به زندان فرستادند تا ایشان را حاضر سازند. [22] پس خادمان رفته، ایشان را در زندان نیافتند و برگشته، خبر داده، [23] گفتند که «زندان را به احتیاط تمام بسته یافتیم و پاسبانان را بیرون درها ایستاده، لیکن چون باز کردیم، هیچ‌‌کس را در آن نیافتیم.» [24] چون سردار سپاه معبد و سران کاهنان این سخنان را شنیدند، دربارهٔ ایشان در حیرت افتادند که «عاقبت این کار چه خواهد شد؟» [25] آنگاه کسی آمده ایشان را آگاهانید که اینک آن کسانی که زندانی نمودید، در معبد ایستاده، مردم را تعلیم می‌دهند. [26] پس سردار سپاه با خادمان رفته ایشان را آوردند، لیکن نه به زور، زیرا که از قوم ترسیدند که مبادا ایشان را سنگسار کنند. [27] و چون ایشان را به مجلس حاضر کرده، برپا بداشتند، کاهن اعظم از ایشان پرسیده، گفت: [28] «مگر شما را با تأکید قدغن نفرمودیم که به این اسم تعلیم مدهید؟ شما که اورشلیم را به تعلیم خود پر ساخته‌اید و می‌خواهید خون این مرد را به گردن ما فرود آرید.» [29] پطرس و رسولان در جواب گفتند: «خدا را می‌باید بیشتر از انسان اطاعت نمود. [30] خدای پدران ما، آن عیسی را برخیزانید که شما به صلیب کشیده، کشتید. [31] او را خدا بر دست راست خود بالا برده، سَرور و نجات‌دهنده ساخت تا اسرائیل را توبه و بخشش گناهان بدهد. [32] و ما هستیم شاهدان او بر این امور، چنانکه روح‌القدس نیز است که خدا او را به همهٔ مطیعان او عطا فرموده است.» [33] آنها چون شنیدند، خشمگین شده مشورت کردند که ایشان را به قتل رسانند.

[6] پس زیر دست نیرومند خدا فروتنی کنید تا شما را در وقت معین سرافراز نماید. [7] و تمام نگرانیهای خود را به وی واگذارید، زیرا که او برای شما فکر می‌کند. [8] هشیار و بیدار باشید، زیرا که دشمن شما ابلیس مانند شیر غرّان در گردش است و کسی را می‌جوید تا ببلعد. [9] پس به ایمان استوار شده، در مقابل او بایستید، چون آگاه هستید که همین زحمات بر برادران شما که در دنیا هستند، می‌آید. [10] و خدای همهٔ فیضها که ما را به جلال ابدی خود در مسیح خوانده است، شما را بعد از کشیدن زحمتی اندک، کامل و استوار و توانا خواهد ساخت. [11] او را تا به ابد جلال و توانایی باد، آمین. [12] به توسط سِلوانُس که او را برادر امین شما می‌شمارم، مختصری نوشتم و نصیحت و شهادت می‌دهم که همین است فیض حقیقی خدا که بر آن مستحکم هستید. [13] خواهر برگزیده با شما که در بابِل است و پسر من مَرقُس به شما سلام می‌رسانند. [14] یکدیگر را به بوسهٔ محبّتانه سلام کنید و همه شما را که در مسیح هستید، سلام باد آمین.

[14] و چون مردمان این معجزه را که از عیسی صادر شده بود دیدند، گفتند که «این البته همان نبی است که باید در جهان بیاید!» [15] و امّا عیسی چون دانست که می‌خواهند بیایند و او را به زور برده پادشاه سازند، باز تنها به کوه برآمد. [16] و چون شام شد، شاگردانش به ‌جانب دریا پایین رفتند، [17] و به قایق سوار شده به آن طرف دریا به کفرناحوم روانه شدند. و چون تاریک شد، عیسی هنوز نزد ایشان نیامده بود. [18] و دریا به سبب وزیدن باد شدید به تلاطم آمد. [19] پس وقتی که نزدیک به بیست و پنج یا سی تیر پرتاپ رانده بودند، عیسی را دیدند که بر روی دریا راه‌روان نزدیک قایق می‌آید. پس ترسیدند. [20] او به ایشان گفت: «من هستم، مترسید!» [21] و چون می‌خواستند او را در قایق بیاورند، همان لحظه قایق به آن زمینی که عازم آن بودند رسید. [22] صبحگاهان گروهی که به آن طرف دریا ایستاده بودند، دیدند که هیچ قایقی نبود غیر از آن که شاگردان او داخل آن شده بودند و عیسی با شاگردان خود داخل آن قایق نشده، بلکه شاگردانش تنها رفته بودند. [23] لیکن قایقهای دیگر از تیبِریه آمد، نزدیک به آنجایی که نان خورده بودند بعد از آنکه خداوند شکر گفته بود. [24] پس چون آن گروه دیدند که عیسی و شاگردانش در آنجا نیستند، ایشان نیز به قایقها سوار شده، به دنبال عیسی به کَفَرناحوم آمدند. [25] و چون او را در آن طرف دریا یافتند، به او گفتند: «ای استاد، کی به اینجا آمدی؟» [26] عیسی در جواب ایشان گفت: «به راستی به شما می گویم که مرا می‌طلبید، نه به سبب معجزاتی که دیدید، بلکه به سبب آن نان که خوردید و سیر شدید. [27] کار بکنید نه برای خوراک فانی، بلکه برای خوراکی که تا حیات جاودانی باقی هست که پسر انسان آن را به شما عطا خواهد کرد، زیرا خدای پدر بر او مُهر زده است.»

[7] پس آن دوازده را پیش خوانده، شروع کرد به فرستادن ایشان جفت جفت و ایشان را بر ارواح پلید قدرت داد، [8] و ایشان را قدغن فرمود که «جز چوبدستی فقط، هیچ‌ چیز برندارید، نه توشه‌دان و نه پول در کمربند خود، [9] بلکه کفشی در پا کنید و دو قبا در بر نکنید.» [10] و به ایشان گفت: «در هر جا داخل خانه‌ای شوید، در آن بمانید تا از آنجا بیرون روید. [11] و هر جا که شما را قبول نکنند و به سخن شما گوش نگیرند، از آن مکان بیرون رفته، خاک پایهای خود را بیفشانید تا بر آنها شهادتی گردد. به راستی به شما می‌گویم حالت سُدوم و غُموره در روز جزا از آن شهر آسانتر خواهد بود.» [12] پس روانه شده، موعظه کردند که توبه کنند، [13] و بسیار دیوها را بیرون کردند و مریضان کثیر را روغن مالیده، شفا دادند.

[1] و بعد از این امور، خداوند هفتاد نفر دیگر را نیز تعیین فرموده، ایشان را جفت‌جفت پیش روی خود به هر شهری و جایی که خود فکر رفتن به آن داشت، فرستاد. [2] پس به ایشان گفت: «محصول بسیار است و عمله کم. پس از صاحب محصول درخواست کنید تا عمله‌ها برای محصول خود بفرستد. [3] بروید، اینک من شما را چون برّه‌ها در میان گرگان می‌فرستم. [4] و کیسه و توشه‌دان و کفشها با خود برمدارید و هیچ‌ کس را در راه سلام منمایید، [5] و در هر خانه‌ای که داخل شوید، اوّل گویید: ‘سلام بر این خانه باد.’ [6] پس هرگاه پسر سلام در آن خانه باشد، سلام شما بر آن قرار گیرد و گرنه به سوی شما برگشت کند. [7] و در آن خانه توقف نمایید و از آنچه دارند بخورید و بیاشامید، زیرا که مزدور سزاوار مزد خود است و از خانه به خانه نقل مکنید. [8] و در هر شهری که رفتید و شما را پذیرفتند، از آنچه پیش شما گذارند، بخورید. [9] و مریضان آنجا را شفا دهید و به ایشان گویید: ‘پادشاهی خدا به شما نزدیک شده است.’ [10] لیکن در هر شهری که رفتید و شما را قبول نکردند، به کوچه‌های آن شهر بیرون شده بگویید: [11] ‘حتی خاکی که از شهر شما بر ما نشسته است، بر شما می‌افشانیم. لیکن این را بدانید که پادشاهی خدا به شما نزدیک شده است.’ [12] و به شما می‌گویم که حالت سُدوم در آن روز، از حالت آن شهر آسانتر خواهد بود. [13] وای بر تو، ‌ای خورزین! وای بر تو، ‌ای بِیت‌صیدا! زیرا اگر معجزاتی که در شما ظاهر شد در صور و صِیدون ظاهر می‌شد، بدون شک مدّتی در پلاس و خاکستر نشسته، توبه می‌کردند. [14] لیکن حالت صور و صِیدون در روز جزا، از حال شما آسانتر خواهد بود. [15] و تو، ‌ای کَفَرناحوم که سر به آسمان افراشته‌ای، تا به هاویه سرنگون خواهی شد.

[44] این سخنان هنوز بر زبان پطرس بود که روح‌القدس بر همهٔ آنانی که کلام را شنیدند، نازل شد. [45] و مؤمنان از اهل ختنه که همراه پطرس آمده بودند، در حیرت افتادند از آنکه بر غیریهودیان نیز عطای روح‌القدس فرو ریخته شد، [46] زیرا که ایشان را شنیدند که به زبانها صحبت کرده خدا را تمجید می‌کردند. [47] آنگاه پطرس گفت: «آیا کسی می‌تواند آب را منع کند، برای تعمید دادن اینانی که روح‌القدس را چون ما نیز یافته‌اند؟» [48] پس فرمود تا ایشان را به نام عیسی مسیح تعمید دهند. آنگاه از او خواهش نمودند که روزی چند توقف نماید.
[1] پس رسولان و برادرانی که در یهودیه بودند، شنیدند که غیریهودیان نیز کلام خدا را پذیرفته‌اند. [2] و چون پطرس به اورشلیم آمد، اهل ختنه از او انتقاد کرده [3] گفتند که «به نزد اشخاص ختنه‌ ناشده رفته، با ایشان غذا خوردی!» [4] پطرس از اوّل همه را به ایشان بیان کرده، گفت: [5] «من در شهر یافا دعا می‌کردم که ناگاه در عالم رویا چیزی را دیدم که نازل می‌شود مثل سفره‌ای بزرگ به چهار گوشه از آسمان آویخته که بر من می‌رسد. [6] چون بر آن نیک نگریسته، دقت کردم، چارپایان و وحوش و خزندگان و مرغان هوا را دیدم. [7] و صدایی را شنیدم که به من می‌گوید: ‘ای پطرس برخاسته، سر بِبُر و بخور.’ [8] گفتم: ‘به هیچوجه، ای خداوند، زیرا هرگز چیزی حرام یا ناپاک به دهانم نرفته است.’ [9] بار دیگر ندا از آسمان در‌ رسید که ‘آنچه خدا پاک نموده، تو حرام مخوان.’ [10] این سه دفعه واقع شد که همه باز به سوی آسمان بالا برده شد.

[6] پس زیر دست نیرومند خدا فروتنی کنید تا شما را در وقت معین سرافراز نماید. [7] و تمام نگرانیهای خود را به وی واگذارید، زیرا که او برای شما فکر می‌کند. [8] هشیار و بیدار باشید، زیرا که دشمن شما ابلیس مانند شیر غرّان در گردش است و کسی را می‌جوید تا ببلعد. [9] پس به ایمان استوار شده، در مقابل او بایستید، چون آگاه هستید که همین زحمات بر برادران شما که در دنیا هستند، می‌آید. [10] و خدای همهٔ فیضها که ما را به جلال ابدی خود در مسیح خوانده است، شما را بعد از کشیدن زحمتی اندک، کامل و استوار و توانا خواهد ساخت. [11] او را تا به ابد جلال و توانایی باد، آمین. [12] به توسط سِلوانُس که او را برادر امین شما می‌شمارم، مختصری نوشتم و نصیحت و شهادت می‌دهم که همین است فیض حقیقی خدا که بر آن مستحکم هستید. [13] خواهر برگزیده با شما که در بابِل است و پسر من مَرقُس به شما سلام می‌رسانند. [14] یکدیگر را به بوسهٔ محبّتانه سلام کنید و همه شما را که در مسیح هستید، سلام باد آمین.

[12] پس عیسی باز به ایشان خطاب کرده، گفت: «من نور عالم هستم. کسی ‌که مرا پیروی کند، در ظلمت نگردد، بلکه نور حیات را یابد.» [13] آنگاه فریسیان به او گفتند: «تو بر خود شهادت می‌دهی، پس شهادت تو راست نیست.» [14] عیسی در جواب ایشان گفت: «هرچند من بر خود شهادت می‌دهم، شهادت من راست است، زیرا که می‌دانم از کجا آمده‌ام و به کجا خواهم رفت، لیکن شما نمی‌دانید از کجا آمده‌ام و به کجا می روم. [15] شما مطابق جسم حکم می‌کنید امّا من بر هیچ‌‌کس حکم نمی‌کنم. [16] و اگر من حکم دهم، حکم من راست است، از آنرو که تنها نیستم، بلکه من و پدری که مرا فرستاد. [17] و نیز در شریعت شما نوشته شده است که شهادت دو کس حق است. [18] من بر خود شهادت می‌دهم و پدری که مرا فرستاد نیز برای من شهادت می‌دهد.» [19] به او گفتند: «پدر تو کجا است؟» عیسی جواب داد که: «نه مرا می‌شناسید و نه پدر مرا. هرگاه مرا می شناختید، پدر مرا نیز می‌شناختید.» [20] و این کلام را عیسی در محل صندوق هدایا گفت، وقتی که در معبد تعلیم می‌داد و هیچ‌‌کس او را نگرفت، برای آنکه وقت او هنوز نرسیده بود.

[7] پس آن دوازده را پیش خوانده، شروع کرد به فرستادن ایشان جفت جفت و ایشان را بر ارواح پلید قدرت داد، [8] و ایشان را قدغن فرمود که «جز چوبدستی فقط، هیچ‌ چیز برندارید، نه توشه‌دان و نه پول در کمربند خود، [9] بلکه کفشی در پا کنید و دو قبا در بر نکنید.» [10] و به ایشان گفت: «در هر جا داخل خانه‌ای شوید، در آن بمانید تا از آنجا بیرون روید. [11] و هر جا که شما را قبول نکنند و به سخن شما گوش نگیرند، از آن مکان بیرون رفته، خاک پایهای خود را بیفشانید تا بر آنها شهادتی گردد. به راستی به شما می‌گویم حالت سُدوم و غُموره در روز جزا از آن شهر آسانتر خواهد بود.» [12] پس روانه شده، موعظه کردند که توبه کنند، [13] و بسیار دیوها را بیرون کردند و مریضان کثیر را روغن مالیده، شفا دادند.