24 ژوئیه (گریگوری) /6 اوت (جولیان)

[12] و قبل از این همه، بر شما دست درازی خواهند کرد و جفا نموده شما را به کنیسه‌ها و زندانها خواهند سپرد و در حضور پادشاهان و والیان به خاطر نام من خواهند برد. [13] و این برای شما به شهادت خواهد انجامید. [14] پس در دلهای خود قرار دهید که برای جواب دادن پیشتر اندیشه نکنید، [15] زیرا که من به شما زبانی و حکمتی خواهم داد که همه دشمنان شما با آن مقاومت و مباحثه نتوانند نمود. [16] و شما را والدین و برادران و خویشان و دوستان تسلیم خواهند کرد و بعضی از شما را به قتل خواهند رسانید. [17] و تمامی مردم به جهت نام من شما را نفرت خواهند کرد. [18] ولی مویی از سر شما گم نخواهد شد. [19] جانهای خود را به صبر دریابید.

[8] زیرا که مرد از زن نیست بلکه زن از مرد است. [9] و نیز مرد برای زن آفریده نشد، بلکه زن برای مرد. [10] از این جهت زن می‌باید عزّتی بر سر داشته باشد به خاطر فرشتگان. [11] لیکن زن از مرد جدا نیست و مرد هم جدا از زن نیست در خداوند. [12] زیرا چنانکه زن از مرد است، همچنین مرد نیز به‌وسیلهٔ زن، لیکن همه ‌چیز از خدا. [13] در دل خود انصاف دهید: آیا شایسته است که زن ناپوشیده نزد خدا دعا کند؟ [14] آیا خود طبیعت شما را نمی‌آموزد که اگر مرد موی دراز دارد، او را ننگ می‌باشد؟ [15] و اگر زن موی دراز دارد، او را فخر است، زیرا که موی به جهت پرده به او داده شد؟ [16] و اگر کسی ستیزه‌گر باشد، ما و کلیساهای خدا را چنین عادتی نیست. [17] لیکن چون این فرمان را به شما می‌کنم، شما را تحسین نمی‌کنم، زیرا که شما نه از برای بهتری بلکه برای بدتری جمع می‌شوید. [18] زیرا اولا هنگامی که شما در کلیسا جمع می‌شوید، می‌شنوم که در میان شما جدایی‌ها روی می‌دهد و قدری از آن را باور می‌کنم. [19] از آن جهت که لازم است در میان شما تفرقه‌ها نیز باشد تا که مقبولان از شما آشکار گردند. [20] پس چون شما در یک جا جمع می‌شوید، ممکن نیست که شام خداوند خورده شود. [21] زیرا در وقت خوردن هر کس شام خود را پیشتر می‌گیرد و یکی گرسنه و دیگری مست می‌شود. [22] مگر خانه‌ها برای خوردن و آشامیدن ندارید؟ یا کلیسای خدا را تحقیر می‌نمایید و آنانی را که ندارند شرمنده می‌سازید؟ به شما چه بگویم؟ آیا در این امر شما را تحسین نمایم؟ تحسین نمی‌نمایم!

[28] و می‌دانیم که برای آنانی که خدا را دوست می‌دارند و مطابق اراده او خوانده شده‌اند، همه‌ چیزها برای خیریت با هم در کار می‌باشند. [29] زیرا آنانی را که از قبل شناخت، ایشان را نیز پیش معین فرمود تا به صورت پسرش متشکل شوند تا او نخست‌زاده از برادران بسیار باشد. [30] و آنانی را که از قبل معین فرمود، ایشان را هم خواند و آنانی را که خواند، ایشان را نیز عادل گردانید و آنانی را که عادل گردانید، ایشان را نیز جلال داد. [31] پس به این چیزها چه گوییم؟ هرگاه خدا با ما است، کیست به ضد ما؟ [32] او که پسر خود را دریغ نداشت، بلکه او را در راه همه ما تسلیم نمود، چگونه با وی همه ‌چیز را به ما نخواهد بخشید؟ [33] کیست که بر برگزیدگان خدا اتهام زند؟ آیا خدا که عادل کننده است؟ [34] کیست که ایشان را محکوم کند؟ آیا مسیح عیسی که مرد، بلکه نیز برخاست، آنکه به ‌دست راست خدا هم هست و ما را نیز شفاعت می‌کند؟ [35] کیست که ما را از محبّت مسیح جدا سازد؟ آیا مصیبت یا دلتنگی یا جفا یا قحطی یا عریانی یا خطر یا شمشیر؟ [36] چنانکه نوشته شده است که «به خاطر تو تمام روز کشته و مثل گوسفندان کشتاری شمرده می‌شویم.» [37] بلکه در همه این امور از حد زیاده پیروزی یافتیم، به واسطه او که ما را محبّت نمود. [38] زیرا یقین می‌دانم که نه مرگ و نه حیات و نه فرشتگان و نه سران و نه قدرتها و نه چیزهای حال و نه چیزهای آینده [39] و نه بلندی و نه پستی و نه هیچ مخلوق دیگر قدرت خواهد داشت که ما را از محبّت خدا که در خداوند ما مسیح عیسی است، جدا سازد.

[10] شاگردانش از او پرسیده، گفتند: «پس کاتبان چرا می‌گویند که می‌باید ایلیا اوّل آید؟» [11] او در جواب گفت: «البته ایلیا می‌آید و تمام چیزها را اصلاح خواهد نمود. [12] لیکن به شما می‌گویم که هم‌اکنون ایلیا آمده است و او را نشناختند، بلکه آنچه خواستند با وی کردند؛ به همانطور پسر انسان نیز از ایشان زحمت خواهد دید.» [13] آنگاه شاگردان دریافتند که درباره یحیای تعمید دهنده به ایشان سخن می‌گفت. (متّی 17‏:14‏-19 ؛ مَرقُس 9‏:14‏-28؛ لوقا 9‏:37‏-42) [14] و چون به نزد جماعت رسیدند، شخصی پیش آمده، نزد وی زانو زده، عرض کرد: [15] «خداوندا، بر پسر من رحم کن، زیرا به مرض غش دچار و به شدت در عذاب است، چنانکه اغلب در آتش و در آب می‌افتد. [16] او را نزد شاگردان تو آوردم، نتوانستند او را شفا دهند.» [17] عیسی در جواب گفت: «ای فرقه بی‌ایمان کج‌رفتار، تا به کی با شما باشم و تا چند متحمّل شما گردم؟ او را نزد من آورید.» [18] پس عیسی او را نهیب داده، دیو از وی بیرون شد و در همان لحظه، آن پسر شفا یافت.

[17] به این چیزها شما را حکم می‌کنم تا یکدیگر را محبّت نمایید. [18] «اگر جهان شما را دشمن دارد، بدانید که پیشتر از شما مرا دشمن داشته است. [19] اگر از جهان می‌بودید، جهان خاصّان خود را دوست می‌داشت. لیکن چونکه از جهان نیستید، بلکه من شما را از جهان برگزیده‌ام، از این سبب جهان با شما دشمنی می‌کند. [20] به‌ خاطر آرید کلامی را که به شما گفتم: غلام بزرگتر از آقای خود نیست. اگر مرا زحمت دادند، شما را نیز زحمت خواهند داد، اگر کلام مرا نگاه داشتند، کلام شما را هم نگاه خواهند داشت. [21] لکن به خاطر اسم من تمامی این کارها را به شما خواهند کرد، زیرا که فرستنده مرا نمی‌شناسند. [22] اگر نیامده و به ایشان صحبت نکرده بودم، گناه نمی‌داشتند؛ و امّا الان عذری برای گناه خود ندارند. [23] هر ‌که مرا دشمن دارد، پدر مرا نیز دشمن دارد. [24] و اگر در میان ایشان کارهایی نکرده بودم که غیر از من کسی هرگز نکرده بود، گناه نمی‌داشتند. لیکن اکنون دیدند و دشمن داشتند مرا و پدر مرا نیز. [25] بلکه تا تمام شود کلامی که در شریعت ایشان نوشته شده است که ‘مرا بی سبب دشمن داشتند.’ [26] لیکن چون تسلّی‌دهنده که او را از جانب پدر نزد شما می‌فرستم، آید، یعنی روح حقیقت که از پدر ارسال می‌گردد، او بر من شهادت خواهد داد. [27] و شما نیز شهادت خواهید داد، زیرا که از ابتدا با من بوده‌اید.
[1] این را به شما گفتم تا لغزش نخورید. [2] شما را از کنیسه‌ها بیرون خواهند نمود؛ بلکه ساعتی می‌آید که هر ‌که شما را بکُشد، گمان برد که خدا را خدمت می‌کند.

[12] و قبل از این همه، بر شما دست درازی خواهند کرد و جفا نموده شما را به کنیسه‌ها و زندانها خواهند سپرد و در حضور پادشاهان و والیان به خاطر نام من خواهند برد. [13] و این برای شما به شهادت خواهد انجامید. [14] پس در دلهای خود قرار دهید که برای جواب دادن پیشتر اندیشه نکنید، [15] زیرا که من به شما زبانی و حکمتی خواهم داد که همه دشمنان شما با آن مقاومت و مباحثه نتوانند نمود. [16] و شما را والدین و برادران و خویشان و دوستان تسلیم خواهند کرد و بعضی از شما را به قتل خواهند رسانید. [17] و تمامی مردم به جهت نام من شما را نفرت خواهند کرد. [18] ولی مویی از سر شما گم نخواهد شد. [19] جانهای خود را به صبر دریابید.

[1] پولس به اراده خدا رسول عیسی مسیح و تیموتائوس برادر، به کلیسای خدا که در قُرِنتُس می‌باشد با همهٔ مقدّسینی که در تمام اَخائیه هستند: [2] فیض و سلامتی از پدر ما خدا و عیسی مسیح خداوند به شما باد. [3] متبارک باد خدا و پدر خداوند ما عیسی مسیح که پدر رحمتها و خدای تمامی تسلّی‌ها است، [4] که ما را در هر تنگی ما تسلّی می‌دهد تا ما بتوانیم دیگران را در هر مصیبتی که باشد، تسلّی نماییم، به آن تسلی که خود از خدا یافته‌ایم. [5] زیرا به اندازه‌ای که رنجهای مسیح در ما زیاده شود، به همین قسم تسلی ما نیز به‌وسیلهٔ مسیح می‌افزاید. [6] امّا خواه زحمت کشیم، این است برای تسلّی و نجات شما، و خواه تسلّی پذیریم، این هم به خاطر تسلّی شما است که میسر می‌شود از صبر داشتن در همین دردهایی که ما هم می‌بینیم. [7] و امید ما درباره شما استوار است، زیرا می‌دانیم که چنانکه شما شریک دردهای ما هستید، همچنین شریک تسلّی نیز خواهید بود.

[28] و می‌دانیم که برای آنانی که خدا را دوست می‌دارند و مطابق اراده او خوانده شده‌اند، همه‌ چیزها برای خیریت با هم در کار می‌باشند. [29] زیرا آنانی را که از قبل شناخت، ایشان را نیز پیش معین فرمود تا به صورت پسرش متشکل شوند تا او نخست‌زاده از برادران بسیار باشد. [30] و آنانی را که از قبل معین فرمود، ایشان را هم خواند و آنانی را که خواند، ایشان را نیز عادل گردانید و آنانی را که عادل گردانید، ایشان را نیز جلال داد. [31] پس به این چیزها چه گوییم؟ هرگاه خدا با ما است، کیست به ضد ما؟ [32] او که پسر خود را دریغ نداشت، بلکه او را در راه همه ما تسلیم نمود، چگونه با وی همه ‌چیز را به ما نخواهد بخشید؟ [33] کیست که بر برگزیدگان خدا اتهام زند؟ آیا خدا که عادل کننده است؟ [34] کیست که ایشان را محکوم کند؟ آیا مسیح عیسی که مرد، بلکه نیز برخاست، آنکه به ‌دست راست خدا هم هست و ما را نیز شفاعت می‌کند؟ [35] کیست که ما را از محبّت مسیح جدا سازد؟ آیا مصیبت یا دلتنگی یا جفا یا قحطی یا عریانی یا خطر یا شمشیر؟ [36] چنانکه نوشته شده است که «به خاطر تو تمام روز کشته و مثل گوسفندان کشتاری شمرده می‌شویم.» [37] بلکه در همه این امور از حد زیاده پیروزی یافتیم، به واسطه او که ما را محبّت نمود. [38] زیرا یقین می‌دانم که نه مرگ و نه حیات و نه فرشتگان و نه سران و نه قدرتها و نه چیزهای حال و نه چیزهای آینده [39] و نه بلندی و نه پستی و نه هیچ مخلوق دیگر قدرت خواهد داشت که ما را از محبّت خدا که در خداوند ما مسیح عیسی است، جدا سازد.

[43] از این جهت شما را می‌گویم که پادشاهی خدا از شما گرفته شده به ملتی که میوه‌اش را بیاورند، عطا خواهد شد. [44] و هر‌ که بر آن سنگ افتد، خُرد شود و اگر آن، بر کسی افتد، او را له سازد.» [45] و چون سران کاهنان و فریسیان مَثَلهایش را شنیدند دریافتند که در مورد ایشان می‌گوید. [46] و چون خواستند او را گرفتار کنند، از مردم ترسیدند، زیرا که او را نبی می‌دانستند.

[17] به این چیزها شما را حکم می‌کنم تا یکدیگر را محبّت نمایید. [18] «اگر جهان شما را دشمن دارد، بدانید که پیشتر از شما مرا دشمن داشته است. [19] اگر از جهان می‌بودید، جهان خاصّان خود را دوست می‌داشت. لیکن چونکه از جهان نیستید، بلکه من شما را از جهان برگزیده‌ام، از این سبب جهان با شما دشمنی می‌کند. [20] به‌ خاطر آرید کلامی را که به شما گفتم: غلام بزرگتر از آقای خود نیست. اگر مرا زحمت دادند، شما را نیز زحمت خواهند داد، اگر کلام مرا نگاه داشتند، کلام شما را هم نگاه خواهند داشت. [21] لکن به خاطر اسم من تمامی این کارها را به شما خواهند کرد، زیرا که فرستنده مرا نمی‌شناسند. [22] اگر نیامده و به ایشان صحبت نکرده بودم، گناه نمی‌داشتند؛ و امّا الان عذری برای گناه خود ندارند. [23] هر ‌که مرا دشمن دارد، پدر مرا نیز دشمن دارد. [24] و اگر در میان ایشان کارهایی نکرده بودم که غیر از من کسی هرگز نکرده بود، گناه نمی‌داشتند. لیکن اکنون دیدند و دشمن داشتند مرا و پدر مرا نیز. [25] بلکه تا تمام شود کلامی که در شریعت ایشان نوشته شده است که ‘مرا بی سبب دشمن داشتند.’ [26] لیکن چون تسلّی‌دهنده که او را از جانب پدر نزد شما می‌فرستم، آید، یعنی روح حقیقت که از پدر ارسال می‌گردد، او بر من شهادت خواهد داد. [27] و شما نیز شهادت خواهید داد، زیرا که از ابتدا با من بوده‌اید.
[1] این را به شما گفتم تا لغزش نخورید. [2] شما را از کنیسه‌ها بیرون خواهند نمود؛ بلکه ساعتی می‌آید که هر ‌که شما را بکُشد، گمان برد که خدا را خدمت می‌کند.