آیات روز
تقویم جدید
رومیان 10:11-11: 2
[11] و کتاب میگوید «هر که به او ایمان آوَرَد، خجل نخواهد شد.» [12] زیرا که در یهود و یونانی تفاوتی نیست که همان خداوند، خداوند همه است و دولتمند است برای همه که نام او را میخوانند. [13] زیرا «هر که نام خداوند را بخواند نجات خواهد یافت.» [14] پس چگونه بخوانند کسی را که به او ایمان نیاوردهاند؟ و چگونه ایمان آورند به کسی که خبر او را نشنیدهاند؟ و چگونه بشنوند بدون واعظ؟ [15] و چگونه وعظ کنند جز اینکه فرستاده شوند؟ چنانکه نوشته شده است که «چه زیبا است پایهای آنانی که به سلامتی مژده میدهند و به چیزهای نیکو مژده میدهند.» [16] لیکن همه مژده را گوش نگرفتند، زیرا اشعیا میگوید «ای خداوند، کیست که پیام ما را باور کرد؟» [17] بنابراین ایمان از شنیدن است و شنیدن از کلام مسیح. [18] لیکن میگویم آیا نشنیدند؟ البته شنیدند: «صوت ایشان در تمام جهان پخش گردید و کلام ایشان تا آن سر دنیا رسید.» [19] و میگویم: آیا اسرائیل درک نکرد؟ اوّل، موسی میگوید: «من شما را به غیرت میآورم به آن که ملّتی نیست و با قوم بیفهم شما را خشمگین خواهم ساخت.» [20] و اِشَعیا نیز جرأت کرده، میگوید: «آنانی که طالب من نبودند مرا یافتند و به کسانی که مرا نطلبیدند، آشکار گردیدم.» [21] امّا در حق اسرائیل میگوید: «تمام روز دستهای خود را دراز کردم به سوی قومی نامطیع و مخالف.»
[1] پس میگویم: آیا خدا قوم خود را رد کرد؟ به هیچوجه! زیرا که من نیز اسرائیلی از اولاد ابراهیم از قبیله بنیامین هستم. [2] خدا قوم خود را که از قبل شناخته بود، رد نفرموده است. آیا نمیدانید که کتاب در مورد ایلیا چه میگوید؟ اینکه او چگونه از دست قوم اسرائیل نزد خدا فریاد میکند؟
متّی 11:16-20
[16] لیکن این طایفه را به چه چیز تشبیه نمایم؟ اطفالی را مانند که در کوچهها نشسته، رفیقان خویش را صدا زده، [17] میگویند: ‘برای شما نی نواختیم، رقص نکردید؛ نوحهگری کردیم، سینه نزدید.’ [18] زیرا که یحیا آمد، نه میخورد و نه میآشامید، میگویند دیو دارد. [19] پسر انسان آمد که میخورد و مینوشد، میگویند: ‘اینک مردی پرخور و میگسار و دوست خراجگیران و گناهکاران است. لیکن حقانیّت حکمت را ثمرات آن به ثبوت میرسانند.’» [20] آنگاه شروع به ملامت نمود بر آن شهرهایی که بسیاری از معجزات وی در آنها انجام شد، زیرا که توبه نکرده بودند:
تقویم قدیم
رومیان 16:17-24
[17] لیکن ای برادران، از شما خواهش میکنم مراقب آن کسانی باشید که سرچشمه جداییها و لغزشهای مخالف آن تعلیمی که شما یافتهاید میباشند و از ایشان دوری کنید. [18] زیرا که چنین اشخاص خداوند ما عیسی مسیح را خدمت نمیکنند، بلکه شکم خود را و به کلماتی زیبا و سخنان شیرین دلهای سادهدلان را میفریبند. [19] زیرا که اطاعت شما در میان تمامی مردم شهرت یافته است. پس دربارهٔ شما مسرور شدم. امّا آرزوی این دارم که در نیکویی دانا و در بدی سادهدل باشید. [20] و خدای سلامتی به زودی شیطان را زیر پایهای شما لِه خواهد کرد. فیض خداوند ما عیسی مسیح با شما باد. [21] تیموتائوس همکار من و لوکیوس و یاسون و سوسیپاتِروس که خویشان منند، شما را سلام میفرستند. [22] من تِرتیوس، کاتب این نامه، شما را در خداوند سلام میگویم. [23] گایوس که مرا و تمام کلیسا را میزبان است، شما را سلام میفرستد. و اِراستوس خزانهدار شهر و کوآرتوس برادر به شما سلام میفرستند. [24] [«فیض خداوند ما عیسی مسیح با همگی شما باد. آمین».]
متّی 13:10-23
[10] آنگاه شاگردانش آمده، به وی گفتند: «از چه جهت با اینها به مَثَلها سخن میرانی؟» [11] در جواب ایشان گفت: «دانستن اسرار پادشاهی آسمان به شما عطا شده است، لیکن به ایشان عطا نشده، [12] زیرا هر که دارد، به او داده شود و افزونی یابد. اما کسی که ندارد، آنچه دارد هم از او گرفته خواهد شد. [13] از این جهت با اینها به مَثَلها سخن میگویم که مینگرند و نمیبینند و گوش میکنند و نمیشنوند و نمیفهمند. [14] و در حق ایشان نبوت اِشَعیا به انجام میرسد که میگوید: ‘به گوش خواهید شنید و نخواهید فهمید و نگاه کرده، خواهید نگریست و نخواهید دید. [15] زیرا قلب این قوم سخت شده و به گوشها به سنگینی شنیدهاند و چشمان خود را بر هم نهادهاند، مبادا به چشمها ببینند و به گوشها بشنوند و به دلها بفهمند و بازگشت کنند و من ایشان را شفا دهم.’ [16] لیکن خوشا به حال چشمان شما، زیرا که میبینند و گوشهای شما، زیرا که میشنوند. [17] زیرا به راستی به شما میگویم، بسیاری انبیا و عادلان خواستند که آنچه شما میبینید، ببینند و ندیدند و آنچه میشنوید، بشنوند و نشنیدند. [18] پس شما مَثَل برزگر را بشنوید: [19] کسی که کلام پادشاهی را شنیده، آن را نفهمید، آن شریر میآید و آنچه در دل او کاشته شده است، میرباید. همان است آنکه در راه کاشته شده است. [20] و آنکه بر سنگلاخ ریخته شده، اوست که کلام را شنیده، بیدرنگ به خشنودی قبول میکند، [21] و لیکن ریشهای در خود ندارد، بلکه فانی است و هرگاه سختی یا صدمهای به سبب کلام بر او وارد آید، در دم لغزش میخورد. [22] و آنکه در میان خارها ریخته شد، آن است که کلام را بشنود و اندیشه این جهان و فریبندگی دولت، کلام را خفه کند و بیثمر گردد. [23] و آنکه در زمین نیکو کاشته شد، آن است که کلام را شنیده، آن را میفهمد و بارور شده، بعضی صد و بعضی شصت و بعضی سی ثمر میآورد.»
مناسبت و قدیسین روز
قدیسه شهیده آگریپینا
قدیسه آگریپینا در روم به دنیا آمد و همانجا پرورش یافت. از کودکی خود را برای زندگی مطابق انجیل تربیت کرد؛ بوی بدِ هوسها را از قلب خود راند و آن را از عطر خوش پاکی، باکرگی و عفت آکنده ساخت. او با خداوند مسیح نامزد شد و در دوران امپراتور والریان، همچون عروس مسیح، رنج شهادت را پذیرفت. او را آنقدر با چوب زدند که استخوانهایش خرد شد. در همان هنگام، فرشتهای از سوی خدا بر او ظاهر شد و او را نیرو بخشید. در پی شکنجههای بیشتر، قدیسه آگریپینا روح خود را به خدا سپرد. همراهانش، واسا، پائولا و آگاتونیکا، آثار مقدس او را به جزیره سیسیل بردند و با احترام به خاک سپردند. بعدها کلیسایی به نام او ساخته شد. از طریق آثار مقدس او معجزات بیشماری رخ داد، و حتی به واسطه قدرت آنها، هاجریان (اعراب مسلمان) از شهری که آثار او در آن قرار داشت، عقب رانده شدند.
قدیسه آگریپینا در سال ۲۷۵ در خداوند آرام گرفت و تاج جلال را دریافت کرد.
قدیسان شهید اوستوخیوس، گایوس و همراهان ایشان
اوستوخیوس در زمان امپراتور ماکسیمیان، کاهن بتپرستان بود؛ اما وقتی دلاوری شهیدان مسیحی را دید، بتپرستی را ترک کرد و تعمید یافت. قدیس ائودوکسیوس، اسقف انطاکیه، شخصاً او را تعمید داد. پس از آن، اوستوخیوس به تدریج خویشاوندان خود را نیز به مسیحیت آورد. خویشاوند او، گایوس، همراه با سه کودک به نامهای پروبوس، لولیوس و اوربان نیز تعمید یافتند. همه آنان، همراه با دیگر مؤمنان، به دادگاه کشانده شدند، شکنجه شدند و به خاطر ایمانشان به خداوند مسیح در شهر لیسترا گردن زده شدند. روح آنان در ملکوت جاودان مسیح آرام گرفت.
یادبود شمایل ولادیمیرِ مریم مقدس
هنگامی که احمدخان تاتار، مسکو را محاصره کرد، شاهزاده ایوان واسیلیویچ با سپاهی برای دفاع از شهر حرکت کرد. اگرچه سپاه او از نظر شمار و نیرو بسیار ضعیفتر از سپاه تاتار بود، اما پیروزی از آنِ او شد. ناگهان ترسی وصفناپذیر بر سپاه تاتار افتاد؛ آنان دچار آشفتگی شدند و گریختند. همه این پیروزی غیرمنتظره را به شمایل مریم مقدس نسبت دادند؛ همان شمایلی که مردم روسیه در برابر آن برای نجات از تاتارها دعا کرده بودند. به همین سبب، روز ۲۳ ژوئن در روسیه به یادبود این معجزه اختصاص یافت.
داستان توبه تئوفیلوس
تئوفیلوس، از روی حسادت نسبت به اسقف خود، روحش را به شیطان سپرد و در نوشتهای، مسیح و مریم مقدس را انکار کرد. اما بعدها با تلخی بسیار توبه کرد. پس از چهل روز روزه و دعاهای همراه با اشک، بخششِ بانوی مقدس و سراسر پاک را به دست آورد. او حتی همان نوشتهای را که برای انکار مسیح به شیطان داده بود، دوباره پس گرفت. سپس در کلیسا، در حضور اسقف و همه مردم، آشکارا به گناه خود اعتراف کرد. وقتی اسقف کلمات آمرزش را بر او خواند و عشای ربانی را به او داد، چهره تئوفیلوس همچون خورشید درخشید. این نمونهای آشکار است که خداوندِ سرشار از رحمت، نه تنها گناهان توبهکنندگان حقیقی را میبخشد، بلکه آنان را نیز در شمار قدیسان قرار میدهد.
سرود ستایش
قدیسه آگریپینا
آگریپینا، پاکتر از سوسن،
عروسِ پسر خدا بود.
روحش از شعله آتش درخشانتر،
و ایمانش از صخره استوارتر بود.
در حالی که تازیانه میخورد،
به خداوند دعا میکرد؛
و هنگام تحمل زخمها،
مزامیر را میسرود.
همه را میبخشید،
و برای همه برکت میطلبید؛
و چون ستونی آغشته به خون،
در برابر دادگاه ایستاده بود.
آنگاه که استخوانهایش خرد شدند،
فرشتهای فرود آمد و زخمهایش را شفا داد.
اما چون شکنجههای تازه آغاز شد،
توان آگریپینا پایان یافت.
آگریپینا روح خود را به خدا سپرد؛
روح رفت، اما بدن باقی ماند.
آثار مقدس قدیسه آگریپینا
پناه و دژ سرزمین سیسیل است؛
دارویی برای رنجدیدگان و بیماران،
و حفاظی در برابر سپاهیان مهاجم.
باشد که به دعای قدیسه آگریپینا،
بسیاری از بلاها از ما دور شوند.
تأمل
صبر مسیحی، صبری فروتن و ملایم است؛ اما صبری که در درون خود کینهای ناتوان را پنهان کرده باشد، تفاوت چندانی با انتقام ندارد. قدیسان ما در همه فضیلتهای انجیلی بزرگ هستند، اما شاید در فضیلت صبرِ ملایم، از همه بزرگتر باشند. شاید این فضیلت بیش از همه برای ما عظیم به نظر میرسد، زیرا خود ما در آن از همه کوچکتریم.
روزی پدران صحرا گردِ قدیس یوحنای کوتوله جمع شده بودند تا از او تعلیمی بشنوند. در این میان، شخصی حسود با تمسخر گفت:
«ای یوحنا! ظرف تو پر از زهر است!»
یوحنای فروتن بیدرنگ پاسخ داد:
«تو این را تنها با دیدن ظاهر گفتی؛ اگر میتوانستی درون آن را ببینی، چه میگفتی؟»
وقتی قدیس قبرسیان، اسقف کارتاژ، را برای گردن زدن آوردند، سفارش کرد که پس از مرگش، بیستوپنج سکه طلا به جلادش بدهند.
تعمق
درباره شفای معجزهآسای زکریا از لالی تأمل کن (لوقا ۱: ۶۴):
۱. چگونه زکریا به سبب ناباوری به سخن فرشته خدا لال شد؛
۲. چگونه به محض آنکه فرمان فرشته را به انجام رساند (لوقا ۱: ۶۳)، زبانش گشوده شد؛
۳. چگونه لالی روح من نیز از میان خواهد رفت، هنگامی که فرمانهای خدا را به انجام رسانم، و آنگاه جانم از سخنان و حکمتی که از خداست، لبریز خواهد شد.
موعظه
-درباره اینکه نباید به گناهکاران حسادت کنیم-
«به مردان شریر حسد مبر.»
(امثال ۲۴ :۱)
آیا کسی به جذامی حسادت میکند؟ نه.
پس چرا بعضیها به انسان شریر حسادت میکنند، در حالی که شرارت بیماریای بسیار بدتر از جذام است؟
جذام بیماری جسم است، اما شرارت بیماری روح. ممکن است جذامی در درون سالم باشد، هرچند بدنش بیمار است؛ و ممکن است انسان شریر از بیرون سالم به نظر برسد، اما درونش بیمار باشد؛ قلبش بیمار باشد. درختی که ظاهرش آسیب دیده اما مغزش سالم است، از درختی که ظاهرش سالم ولی مغزش پوسیده است، ارزشمندتر است. بنابراین، جذام شرّ کوچکتری از گناه است؛ زیرا مقصود حکیم الهی از «شر»، همان گناه است.
آیا پزشک به بیمار حسادت میکند؟ هرگز.
همچنین انسان پارسا نیز به گناهکار حسادت نمیکند. اگر نمیدانی پارسا هستی یا نه، قلب خود را بیازمای.
آیا به گناهکار حسادت میکنی؟ اگر حسادت میکنی، هنوز پارسا نیستی. اما اگر به او حسادت نمیکنی، شاد باش، ای پارسای خدا. ممکن است بیماری به بیماری دیگر حسادت کند، یا بیماری به انسان سالم حسادت کند؛ اما انسان سالم هرگز به بیمار حسادت نمیکند. همچنین انسان پارسا نیز به گناهکار حسادت نمیکند. پزشک بیماریِ مرگبارِ بیمار خود را میشناسد؛ از اینرو بر او دل میسوزاند، نه اینکه به او حسادت کند. انسان پارسا نیز بیماری هولناک و مرگبارِ گناه را میشناسد؛ بنابراین به گناهکار حسادت نمیکند، بلکه بر او ترحم مینماید.
ای خداوند نیکو و مهربان، حسادت را از قلبهای ما برکن و محبت را در آنها بکار.
جلال و سپاس تا ابد از آن تو باد . آمین.