22 ژانویه(گریگوری) / 4 فوریه(جولیان)

[1] این رساله دوّم را‌، ای عزیزان، الان به شما می‌نویسم که به این هر دو، دل پاک شما را به طریق یادگاری برمی‌انگیزانم، [2] تا به خاطر آرید کلماتی که انبیا مقدّس، پیش گفته‌اند و فرمان خداوند و نجات‌دهنده را که به رسولان شما داده شد. [3] و نخست این را می‌دانید که در روزهای آخر مسخره‌کنندگان با استهزا گویان خواهند شد که در پیروی از شهوات خود رفتار نموده، [4] خواهند گفت: «کجاست وعده آمدن او؟ زیرا از زمانی که پدران به خواب رفتند، هر چیز به همینطوری که از ابتدای آفرینش بود، باقی هست.» [5] زیرا که ایشان عمداً از این غافل هستند که به کلام خدا آسمانها از قدیم بود و زمین از آب و به آب مستحکم گردید. [6] و به این هر دو، عالمی که آن وقت بود در آب غرق شده، هلاک گشت. [7] لیکن آسمان و زمین الآن به همان کلام برای آتش ذخیره شده و تا روز داوری و هلاکت مردم بی‌دین نگاه داشته شده‌اند. [8] لیکن ای حبیبان، این یک چیز از شما مخفی نماند که یک روز نزد خداوند همچون هزار سال است و هزار سال همچون یک روز. [9] خداوند در وعدهٔ خود تأخیر نمی‌نماید چنانکه بعضی تأخیر می‌پندارند، بلکه بر شما تحمّل می‌نماید چون نمی‌خواهد که کسی هلاک گردد، بلکه همه به توبه گرایند. [10] لیکن روز خداوند همچون دزد خواهد آمد که در آن آسمانها به صدای مهیب از بین خواهد رفت و اجرام آسمانی سوخته شده، از هم خواهد پاشید و زمین و کارهایی که در آن است، سوخته خواهد شد. [11] پس چون تمامی اینها فرو خواهند ریخت، شما چطور مردمان باید باشید، در هر کردار مقدّس و دینداری؟ [12] و آمدن روز خدا را انتظار بکشید و آن را بشتابانید که در آن آسمانها سوخته شده، از هم پراکنده خواهند شد و اجرام آسمانی از حرارت گداخته خواهد گردید. [13] ولی مطابق وعدهٔ او، منتظر آسمانهای جدید و زمین جدید هستیم که در آنها عدالت ساکن خواهد بود. [14] بنابراین ای عزیزان، چون انتظار این چیزها را می‌کشید، جد و جهد نمایید تا نزد او بی‌لکه و بی‌عیب در آشتی یافت شوید. [15] و تحمّل خداوند ما را نجات بدانید، چنانکه برادر عزیز ما پولُس نیز مطابق حکمتی که به او داده شد، به شما نوشت. [16] و همچنین در سایر رساله‌های خود این چیزها را بیان می‌نماید که در آنها بعضی چیزهاست که فهمیدن آنها مشکل است و مردمان بی‌علم و ناپایدار آنها را مثل سایر کتب تحریف می‌کنند تا به هلاکت خود برسند. [17] پس شما‌، ای عزیزان، چون این امور را از پیش می‌دانید، مواظب باشید که مبادا به گمراهی بی‌دینان اسیر توفان شده از پایداری خود بیفتید. [18] بلکه در فیض و معرفت خداوند و نجات‌دهندهٔ ما عیسی مسیح پیشرفت کنید، که او را از کنون تا به ابد جلال باد. آمین.

[24] و در آن روزهای بعد از آن مصیبت خورشید تاریک گردد و ماه نور خود را باز گیرد، [25] و ستارگان از آسمان فرو ریزند و قوای آسمانها به لرزه خواهند افتاد. [26] آنگاه پسر انسان را بینند که با قوّت و جلال عظیم بر ابرها می‌آید. [27] در آن وقت، فرشتگان خود را از چهار گوشه، از انتهای زمین تا به کرانهای آسمان گرد هم خواهد آورد. [28] «اینک از درخت انجیر مثلش را فرا گیرید که چون شاخه‌اش نازک شده، برگ می‌آورد، می‌دانید که تابستان نزدیک است. [29] همچنین شما نیز چون این چیزها را واقع بینید، بدانید که نزدیک بلکه بر در است. [30] به راستی به شما می‌گویم تا تمامی این حوادث واقع نشوند، این فرقه نخواهد گذشت. [31] آسمان و زمین زایل می‌شود، لیکن کلمات من هرگز زایل نشود.

[7] پس خدا را اطاعت نمایید و با ابلیس مقاومت کنید تا از شما بگریزد. [8] و به خدا نزدیکی جویید تا به شما نزدیکی نماید. دستهای خود را پاک سازید، ای گناهکاران، و دلهای خود را تمیز کنید، ای دودلان. [9] خود را خوار سازید و ناله و گریه نمایید و خنده شما به ماتم و خوشی شما به غم تبدیل شود. [10] در حضور خدا فروتنی کنید تا شما را سرافراز فرماید. [11] ‌ای برادران، یکدیگر را ناسزا مگویید، زیرا هر که برادر خود را ناسزا گوید و بر او قضاوت کند، شریعت را ناسزا گفته و بر شریعت قضاوت کرده باشد. لیکن اگر بر شریعت قضاوت کنی، به جا آورنده شریعت نیستی، بلکه داور هستی. [12] صاحب شریعت و داور، یکی است که بر رهانیدن و هلاک کردن قادر می‌باشد. پس تو کیستی که بر همسایه خود داوری می‌کنی؟ [13] امّا شماها، ای کسانی که می‌گویید: «امروز و فردا به فلان شهر خواهیم رفت و در آنجا یک سال به سر خواهیم برد و تجارت خواهیم کرد و نفع خواهیم برد»، [14] و حال آنکه نمی‌دانید که فردا چه می‌شود؛ از آن رو که حیات شما چیست؟ مگر بخاری نیستید که اندک زمانی آشکار است و بعد ناپدید می‌شود؟ [15] به عوض آنکه باید گفت که «اگر خداوند بخواهد، زنده می‌مانیم و چنین و چنان می‌کنیم.» [16] امّا اکنون به تکبّر خود فخر می‌کنید و هر چنین فخر بد است. [17] پس هر که نیکویی ‌کردن بداند و به عمل نیاورد، او را گناه است.

[1] شما، ای دولتمندان، به خاطر مصیبتهایی که بر شما وارد می‌آید، گریه و شیون نمایید. [2] ثروت شما فاسد و لباس شما بیدخورده می‌شود. [3] طلا و نقره شما را زنگ می‌خورد و زنگ آنها بر شما شهادت خواهد کرد و مثل آتش، گوشت شما را خواهد خورد. شما در زمان آخر ثروت اندوخته‌اید. [4] اینک مزد عمله‌هایی که کشتزارهای شما را درو کرده‌اند و شما آن را به فریب نگاه داشته‌اید، فریاد برمی‌آورد و ناله‌های دروگران، به گوشهای خداوند لشکرها رسیده است. [5] بر روی زمین به تجمّل و کامرانی مشغول بوده، دلهای خود را برای روز کشتار پروردید. [6] مرد عادل را محکوم کردید و او را به قتل رسانیدید. او با شما مقاومت نمی‌کند. [7] پس‌ ای برادران، تا هنگام آمدن خداوند صبر کنید. اینک دهقان انتظار می‌کشد برای محصول گرانبهای زمین و برایش صبر می‌کند تا باران اوّلین و آخرین را بیابد. [8] شما نیز صبر نمایید و دلهای خود را قوی سازید زیرا که آمدن خداوند نزدیک است. [9] ‌ای برادران، از یکدیگر شکایت مکنید، مبادا بر شما داوری شود. اینک داور بر در ایستاده است.

[27] و باز به اورشلیم آمدند. و هنگامی که او در معبد قدم می‌زد، سران کاهنان و کاتبان و مشایخ نزد وی آمده، [28] گفتندش: «به چه قدرت این کارها را می‌کنی و کیست که این قدرت را به تو داده است تا این کارها را به‌جا آری؟» [29] عیسی در جواب ایشان گفت: «من از شما نیز سخنی می‌پرسم، مرا جواب دهید تا من هم به شما گویم به چه قدرت این کارها را می‌کنم. [30] تعمید یحیی از آسمان بود یا از انسان؟ مرا جواب دهید.» [31] ایشان در دلهای خود تفکّر نموده، گفتند: «اگر گوییم ‘از آسمان بود’، بدون شک گوید ‘پس چرا به او ایمان نیاوردید’. [32] و اگر گوییم ‘از انسان بود’،» از خلق ترس داشتند از آنجا که همه یحیی را پیامبری برحق می‌دانستند. [33] پس در جواب عیسی گفتند: «نمی‌دانیم.» عیسی به ایشان جواب داد: «من هم شما را نمی‌گویم که به کدام قدرت این کارها را به‌ جا می‌آورم.»