22 می (گریگوری) /4 ژوئن (جولیان)

آیات روز
تقویم جدید
اعمال رسولان 19:‏1-‏8

[1] و چون اپلس در قُرِنتُس بود، پولُس در نواحی بالا گردش کرده، به اِفِسُس رسید. و در آنجا شاگرد چند یافته، [2] به ایشان گفت: «آیا هنگامی که ایمان آوردید، روح‌القدس را یافتید؟» به وی گفتند: «حتّی نشنیدیم که روح‌القدس هست!» [3] به ایشان گفت: «پس به چه چیز تعمید یافتید؟» گفتند: «به تعمید یحیی.» [4] پولُس گفت: «یحیی البته تعمید توبه می‌داد و به قوم می‌گفت به آن کسی ‌که بعد از من می‌آید، ایمان بیاورید؛ یعنی به عیسی.» [5] چون این را شنیدند، به نام خداوند عیسی تعمید گرفتند [6] و چون پولُس دست بر ایشان نهاد، روح‌القدس بر ایشان ریخته شد و به زبانها صحبت نموده نبوت کردند. [7] و همهٔ آن مردمان حدود دوازده نفر بودند. [8] سپس پولُس به کنیسه وارد شده، مدّت سه ماه به دلیری سخن می‌راند و در امور پادشاهی خدا مباحثه می‌نمود و دلیل قاطع می‌آورد.

یوحنا 14:‏1-‏11

[1] «دل شما مضطرب نشود! به خدا ایمان آورید به من نیز ایمان آورید. [2] در خانهٔ پدر من جا بسیار است و گرنه به شما می‌گفتم. می‌روم تا برای شما مکانی حاضر کنم، [3] و اگر بروم و از برای شما مکانی حاضر کنم، باز می آیم و شما را برداشته با خود خواهم برد تا جایی که من می‌باشم، شما نیز باشید. [4] و جایی که من می‌روم می‌دانید و راه را می‌دانید.» [5] توما به او گفت: «ای آقا، نمی‌دانیم کجا می‌روی. پس چگونه راه را توانیم دانست؟» [6] عیسی به او گفت: «من راه و حقیقت و حیات هستم. هیچ‌‌کس نزد پدر جز به وسیلهٔ من نمی‌آید. [7] اگر مرا می‌شناختید، پدر مرا نیز می‌شناختید و بعد از این او را می‌شناسید و او را دیده‌اید.» [8] فیلیپُس به وی گفت: «ای آقا، پدر را به ما نشان ده که ما را کافی است.» [9] عیسی به او گفت: «ای فیلیپُس، در این مدّت با شما بوده‌ام، آیا مرا نشناخته‌ای؟ کسی ‌که مرا دید، پدر را دیده است. پس چگونه تو می‌گویی ‘پدر را به ما نشان ده’؟ [10] آیا باور نمی‌کنی که من در پدر هستم و پدر در من است؟ سخن‌هایی که من به شما می‌گویم، از خود نمی‌گویم، لیکن پدری که در من ساکن است، او این کارها را می‌کند. [11] مرا تصدیق کنید که من در پدر هستم و پدر در من است، و گرنه مرا به خاطر آن کارها تصدیق کنید.

تقویم قدیم
رومیان 1:‏28-‏2: 9

[28] و چون روا نداشتند که خدا را در دانش خود نگاه دارند، خدا ایشان را به ذهن مردود واگذاشت تا کارهای ناشایسته به‌ جا آورند؛ [29] پر از هر نوع ناراستی و شرارت و طمع و خباثت. پر از حسد و قتل و جدال و حیله و بدخویی. [30] شایعه سازان و غیبت کنندگان و دشمنان خدا و اهانت کنندگان و متکبّران و خودستایان و شرسازان و نامطیعان والدین. [31] بی‌فهم و بی‌وفا و بی‌الفت و بی‌رحم. [32] زیرا هر‌چند عدالت خدا را می‌دانند که کنندگان چنین کارها مستوجب مرگ هستند، نه فقط آنها را می‌کنند، بلکه کنندگان را نیز خوش می‌دارند.
[1] بنابراین ای آدمی که بر دیگری حکم می‌کنی، هر ‌که باشی، عذری نداری. زیرا که به آنچه بر دیگری حکم می‌کنی، حکم بر خود می‌دهی، زیرا تو که حکم می‌کنی، همان کارها را به عمل می‌آوری. [2] و می‌دانیم که حکم خدا بر کنندگان چنین کارها بر‌حق است. [3] پس‌ ای آدمی که بر کنندگان چنین کارها حکم می‌کنی و خود همان را می‌کنی، آیا گمان می‌بری که تو از حکم خدا خواهی رَست؟ [4] یا آنکه دولت مهربانی و صبر و حلم او را ناچیز می‌شماری و نمی‌دانی که مهربانی خدا برای کشانیدن تو به توبه است؟ [5] ولی تو به خاطر سرسختی و دل ناتوبه‌کار خود، غضب را ذخیره می‌کنی برای خود در روز غضب و ظهور داوری عادلانه خدا، [6] که به هر کس مطابق کارهایش جزا خواهد داد؛ [7] امّا به آنانی که با صبر در کارهای نیکو خواستار جلال و حرمت و بقایند، حیات جاودانی را؛ [8] و امّا به خودخواهان که اطاعت حقیقت نمی‌کنند، بلکه مطیع ناراستی می‌باشند، خشم و غضب [9] و عذاب و رنج بر هر نفس بشری که مرتکب بدی می‌شود؛ اوّل بر یهود و سپس بر یونانی؛

متّی 5:‏27-‏32

[27] «شنیده‌اید که به اولین گفته شده است ‘زنا مکن.’ [28] لیکن من به شما می‌گویم، هر کس به زنی نظر شهوت اندازد، همان لحظه در دل خود با او زنا کرده است. [29] پس اگر چشم راستت تو را بلغزاند، بیرونش آور و از خود دور انداز، زیرا تو را بهتر آن است که عضوی از اعضایت نابود گردد، از آنکه تمام بدنت در جهنم افکنده شود. [30] و اگر دست راستت تو را بلغزاند، قطعش کن و از خود دور انداز، زیرا تو را مفیدتر آن است که عضوی از اعضای تو نابود شود، از آنکه کل بدنت در دوزخ افکنده شود. [31] «و گفته شده است هر‌ که از زن خود جدا شود، طلاق نامه‌ای به او بدهد. [32] لیکن من به شما می‌گویم، هر کس به غیر علت زنا، زن خود را از خود جدا کند، باعث زنا کردن او می‌باشد، و هر‌ که زن طلاق گرفته را به زنی بگیرد، زنا کرده باشد.

مناسبت و قدیسین روز

شهید مقدس باسیلیسکوس

باسیلیسکوس خویشاوند قدیس تئودور تیرون بود. او همراه با اوتروپیوس و کلئونیکوس شکنجه شد. هنگامی که آن دو مصلوب شدند و جان سپردند (۳ مارس)، باسیلیسکوس دوباره به زندان بازگردانده شد. در آن زمان، نمایندهٔ امپراتور در حال تعویض بود و به همین دلیل باسیلیسکوس مدت طولانی در زندان ماند. او با اشک دعا می‌کرد که خدا او را از مرگ شهادت محروم نکند. پس از دعاهای فراوان، خودِ خداوند عیسی مسیح بر او ظاهر شد، وعده داد که خواسته‌اش را برآورده کند و او را فرستاد تا به روستای خود برود و با مادر و برادرانش وداع کند. سپس نمایندهٔ جدید، آگریپا، وارد شد و دستور داد باسیلیسکوس را فوراً از روستا بیاورند. هنگامی که او از روستا به سوی شهر آماسیا می‌رفت، خداوند از طریق شهید خود معجزه‌ای بزرگ انجام داد که باعث شد بسیاری به مسیح ایمان بیاورند.

آگریپا به شهید فرمان داد برای بت آپولّیون قربانی تقدیم کند. باسیلیسکوس گفت: «آپولّیون یعنی “ویرانگر”.» سپس با دعایی پرحرارت، بت را به خاکستر تبدیل کرد و آتش از آسمان نازل شد و معبد را سوزاند. آگریپای هراسان این را جادو پنداشت و دستور داد باسیلیسکوس را گردن بزنند. در همان لحظه آگریپا دیوانه شد. در جنون خود به محل اعدام رفت، اندکی از خون شهید را از خاک برداشت و زیر کمربندش گذاشت و شفا یافت. وقتی به هوش آمد، تعمید گرفت. بعدها مارینوس، یکی از شهروندان کومانا، بر محل شهادت باسیلیسکوس کلیسایی بر فراز آثار مقدس او ساخت و بسیاری از رنج‌دیدگان در آنجا شفا یافتند.

شهید مقدس یووان ولادیمیر، پادشاه صربستان

یووان ولادیمیر از خاندان شاهزادگان زاهوملیه بود. نام پدربزرگش خوالیمیر و نام پدرش پتریسلاو بود. او به‌عنوان فرمانروا، مردی خردمند، رحیم، فروتن، پاکدامن و شجاع بود. با اشتیاق به خدا دعا می‌کرد، داوطلبانه کلیساها می‌ساخت و از آن‌ها حمایت می‌کرد. اما هم در داخل و هم در خارج با مبارزات دشواری روبه‌رو بود: در داخل با بدعت‌گذاران و بوگومیلی‌ها، و در خارج با تزار ساموئیل و تزار باسیل که می‌خواستند سرزمینش را تصرف کنند. ساموئیل با نیرنگ او را اسیر و زندانی کرد. زمانی که در زندان رنج می‌کشید، فرشته‌ای از سوی خدا بر او ظاهر شد و خبر داد که به‌زودی آزاد خواهد شد، اما مرگش شهادت‌گونه خواهد بود.

ساموئیل پس از آشنایی بیشتر با او، دوستش داشت و دخترش کوسارا را به همسری او داد. پس از مرگ ساموئیل، پسرش رادومیر تاج‌گذاری کرد. اما برادر دوقلوی رادومیر، ولادیسلاو، او را کشت و سپس با نیرنگ ولادیمیر را فراخواند و در سال ۱۰۱۵ گردنش را زد.

آثار مقدس این پادشاه قدیس تا امروز در صومعهٔ او در نزدیکی الباسان سالم باقی مانده و در طول قرن‌ها معجزات بسیاری از آن‌ها ظاهر شده است. در سال ۱۹۲۵ نیز کلیسایی به افتخار این شهید تاج‌دار در نزدیکی صومعهٔ قدیس ناحوم ساخته شد، زیرا یووان ولادیمیر از نیکوکاران آن صومعهٔ باشکوه بود.

دومین شورای جهانی

این شورا در زمان سلطنت امپراتور تئودوسیوس کبیر، در سال ۳۸۱، در کونستانتینوپل برگزار شد. هدف آن تأیید تعلیم ارتدوکس دربارهٔ روح‌القدس بود. مقدونیوس، اسقف اعظم کونستانتینوپل، به اشتباه تعلیم می‌داد که روح‌القدس مخلوق خداست و شخص الهی نیست، و بنابراین با پدر و پسر برابر و هم‌ذات در تثلیث مقدس نمی‌باشد. این شورا مقدونیوس را محکوم کرد و تعلیم مربوط به روح‌القدس به اعتقادنامهٔ نیقیه افزوده شد.

ملیکیصدقِ عادل، پادشاه سالیم

ملیکیصدق هم‌عصرِ پدر ما ابراهیم بود. مطابق سخنان پولس رسول، او پادشاه، کاهن و نمادی از خداوند عیسی مسیح بود (عبرانیان ۷).


سرود ستایش

ملیکیصدق، پادشاه سالیم

ملیکیصدق، پادشاه سالیم:
خاندان او از کجاست؟

او پادشاه و کاهن بود
برای والاترین پادشاه—خدا.

او از ابراهیم بزرگ‌تر بود؛
او رازی بود و همچنان راز باقی مانده است.

او ابراهیم را برکت داد؛
و ابراهیم به او هدیه تقدیم کرد.

او در جهان پادشاه و کاهن بود،
و پیش‌نمونه‌ای از مسیح شد.

او صلح و عدالت را اعلام کرد؛
او رازی بود و همچنان راز باقی مانده است.

آغاز و پایانش ناشناخته است،
همچنین مدت زندگی زمینی‌اش،

اما این شناخته شده است که او زیست—
نمونه‌ای زیبا از یک انسان.

پادشاه، قدیس، عادل:
چنین بود ملیکیصدق—

پیامبر و پیش‌نمونهٔ مسیح.

او پیامبری بود بی‌کلام،
اما با شخصیتی بسیار زیبا.

او پیامبری بود بی‌کلام؛
پیامبری با عدالت و رحمت.


تأمل

چگونه موسی توانست چهل روز روزه بگیرد؟ چگونه بسیاری از زاهدان مسیحی توانستند در طولانی‌ترین سال‌ها، با پرهیز شدید از خوراک و نوشیدنی، زندگی کنند؟ برای انسانی که تنها به جسم می‌نگرد و از زندگی روحانی بی‌خبر است، این امور باورنکردنی‌ست. حتی نمی‌توان آن را برایش اثبات کرد، چرا که فهم این امر تنها از راه تجربه حاصل می‌شود.
آنگاه که شکنجه‌گرانِ قدیس باسیلیسکوس او را سه روز بدون غذا و آب نگاه داشتند و سپس خوراکی به او عرضه کردند، او نپذیرفت و گفت که گرسنه نیست. او گفت: «من از خوراک نامیرا آکنده‌ام و نمی‌خواهم خوراک میرای شما را بپذیرم. شما از نان زمینی سیر می‌شوید، اما کلام آسمانی خدا مرا سیر می‌سازد؛ شراب شما را شاد می‌کند، و فیض روح‌القدس مرا شاد می‌گرداند؛ گوشت شما را راضی می‌سازد و روزه مرا؛ نیروی جسمانی شما را نیرومند می‌سازد، و صلیب مسیح مرا؛ زر شما را ثروتمند می‌کند و محبت مسیح مرا غنی می‌سازد؛ لباس شما را می‌آراید و اعمال نیک، مرا؛ شما با خنده شاد می‌شوید، و من با روح از طریق دعا تسلی می‌یابم.»
اینجا تنها یک انسان است، از میان بسیاری دیگر، که در او کلام خداوند تحقق یافته است:
« انسان نه فقط به نان زیست می‌کند، بلکه به هر کلمه‌ای که از دهان خدا صادر گردد.!» (متی ۴ :۴)


تعمق

تعمق درباره فیض خداوند روح‌القدس در راز مقدس تعمید:
۱. چگونه این فیض انسان را از گناه نخستین پاک می‌سازد؛
۲. چگونه او را در شمار شهروندان آزادی در مسیح قرار می‌دهد.


موعظه

— دربارهٔ بدن‌های انسان به‌عنوان معبدی برای روح‌القدس —
«آیا نمی‌دانید که بدن شما معبد روح‌القدس است که در شما است که از خدا یافته‌اید و از آنِ خود نیستید؟
زیرا که به قیمتی خریده شدید، پس خدا را به بدن خود تمجید نمایید.» (اول قرنتیان ۶: ۱۹–۲۰).
ای برادران، چرا بدن‌های ما معبد روح‌القدس شده‌اند؟ زیرا که به بهایی خریده شده‌ایم. خداوند عیسی ما را با نگرانی‌ها، رنج‌ها، سختی‌ها و مرگ خویش خرید. به سبب این بها بود که شایسته شدیم معبد روح‌القدس شویم.
اما شاید کسی بگوید که آن بها در گذشته‌ای دور پرداخت شده و ما بیست قرن بعد از آن زندگی می‌کنیم! اما فرقی نمی‌کند: آن بها تنها برای یک زمان و یک نسل پرداخت نشده، بلکه برای همه زمان‌ها و برای همه نسل‌ها، از آدم تا داوری هولناک، پرداخته شده است. و اگر میلیاردها و میلیاردها انسان بر زمین زاده شوند، آن بها برای همه ایشان بَسنده است. این بها چنان عظیم و غنی است که اگر همه شن‌های دریا به انسان بدل می‌شدند، باز هم این بها کافی بود.
برادران، از چه زمانی بدن‌های ما معبد روح‌القدس می‌شوند؟ از لحظهٔ تعمید ما. گرچه آن بها برای همه انسان‌ها پرداخت شده، اما تنها کسانی که تعمید یافته‌اند معبد روح‌القدس می‌شوند.
برادران، پیامد این‌که روح‌القدس در ما ساکن شود چیست؟ پیامد، آن است که دیگر ما از آنِ خود نیستیم. وقتی روح‌القدس در بدن ما ساکن می‌شود، آنگاه او سرور ما می‌شود، نه ما بر بدن خویش و نه حتی بر خود مسلط هستیم. آنگاه، برادران، ما مِلک خداوند روح‌القدس می‌شویم.
برادران، معنای این چیست که در شام رازآلود [شام آخر]، وقتی خداوند حتی پای یهودا را شست و لقمه‌ای به او داد، کلام می‌گوید: «شیطان در او داخل شد» (یوحنا ۱۳ :۲۷)؟ آه، چه سخن هولناکی! آه، چه مجازاتی وحشتناک بر خیانت‌کننده به خدا! برادران، آیا این بدان معنا نیست که اگر ما خدا را، که ما را می‌شوید و غذا می‌دهد، رد کنیم، روح خدا از ما جدا می‌شود و به‌جای او شیطان در ما ساکن می‌شود؟ آه، چه معنایی سخت! آه، چه یادآوری‌ای ترسناک برای همهٔ ما که تعمید یافته‌ایم! روح‌القدس در هنگام تعمید در ما ساکن شد و ما را معبد خود ساخت. اما روح‌القدس به زور در ما نمی‌ماند، بلکه مطابق خواست نیکوی ماست. اگر بر او عِصیان کنیم، از ما می‌رود و به‌جای او، شیطان وارد می‌شود و معبد جسمانی ما به خوک‌دانی مبدل می‌گردد.
ای روح‌القدس، نیکوی مطلق، ما را ترک مکن. بر ما رحم کن و ما را ببخش.
جلال و سپاس تا ابد از آن تو باد. آمین.

error: Content is protected !!