آیات روز
تقویم جدید
اِفِسُسیان 1:22-2: 3
اِفِسُسیان 1:22-2: 3[22] و همه چیز را زیر پایهای او نهاد و او را سر همه چیز به کلیسا داد، [23] که بدن اوست یعنی پری او که همه را در همه پر می‌سازد.
[1] شما در خطایا و گناهان مرده بودید، [2] که در آنها قبل، رفتار می‌کردید مطابق روشهای این جهان در پیروی از رئیس قدرت هوا یعنی آن روحی که اکنون در فرزندان نااطاعتی عمل می‌کند. [3] که در میان ایشان، همه ما نیز در شهوات جسمانی خود قبل از این زندگی می‌کردیم و هوسهای جسمانی و افکار خود را به عمل می‌آوردیم و طبیعتا فرزندان غضب بودیم، چنانکه دیگران.
لوقا 3:19-22
لوقا 3:19-22“امّا هیرودیس تیترارک چون به سبب هیرودیا، زن برادر او فیلپس و سایر بدیهایی که هیرودیس کرده بود از وی توبیخ یافت، این را نیز بر همه افزود که یحیی را در زندان حبس نمود. (متّی 3:13-17؛ مَرقُس 1:9-11) امّا چون تمامی قوم تعمید یافته بودند و عیسی هم تعمید گرفته دعا می‌کرد، آسمان شکافته شد و روح‌القدس به شکل جسمانی، مانند کبوتری بر او نازل شد. و صدایی از آسمان در‌رسید که «تو پسر حبیب من هستی که به تو خشنودم.»”
تقویم قدیم
یوحنا 20:1-10 (انجیل صبح)
“صبحگاهان در اوّل هفته، وقتی که هنوز تاریک بود، مریم مجدلیه به سر قبر آمد و دید که سنگ از قبر برداشته شده است. پس دوان دوان نزد شمعون پطرس و آن شاگرد دیگر که عیسی او را دوست می‌داشت آمده، به ایشان گفت: «خداوند را از قبر برده‌اند و نمی‌دانیم او را کجا گذارده‌اند.» آنگاه پطرس و آن شاگرد دیگر بیرون شده، به جانب قبر رفتند. و هر دو با هم می‌دویدند، امّا آن شاگرد دیگر از پطرس پیش افتاده، اوّل به قبر رسید، و خم شده، کفن را گذاشته دید، لیکن داخل نشد. بعد شَمعون پطرس نیز از عقب او آمد و داخل قبر گشته، کفن را گذاشته دید و حوله‌ای را که بر سر او بود، نه با کفن نهاده، بلکه در جای دیگر پیچیده. پس آن شاگرد دیگر که اوّل به سر قبر آمده بود نیز داخل شده، دید و ایمان آورد. زیرا هنوز کتاب را نفهمیده بودند که باید او از مردگان برخیزد. پس آن دو شاگرد به مکان خود برگشتند. (مَرقُس 16:9-11)”
غَلاطیان 2:16-20 (رساله، یکشنبه پس از برافراشتن صلیب)
“امّا چونکه یافتیم که هیچ‌‌کس از اعمال شریعت عادل شمرده نمی‌شود، بلکه به ایمان به عیسی مسیح، ما هم به مسیح عیسی ایمان آوردیم تا از ایمان به مسیح و نه از اعمال شریعت عادل شمرده شویم، زیرا که از اعمال شریعت هیچ بشری عادل شمرده نخواهد شد. امّا اگر چون عدالت در مسیح را می‌طلبم، خود هم گناهکار یافت شویم، آیا مسیح خادم گناه است؟ به هیچ وجه! زیرا اگر باز بنا کنم آنچه را که خراب ساختم، بدون شک ثابت می‌کنم که خود نافرمانم. از آن رو که من توسط شریعت نسبت به شریعت مردم تا نسبت به خدا زندگی کنم. با مسیح مصلوب شده‌ام، ولی زندگی می‌کنم لیکن نه من بعد از این، بلکه مسیح در من زندگی می‌کند. و زندگانی که اکنون در جسم می‌کنم، به ایمان بر پسر خدا می‌کنم که مرا محبّت نمود و خود را برای من داد. ”
دوّم قرنتیان 9:6-11
“امّا خلاصه این است، هر که با بخیلی کارد، با بخیلی هم درو کند و هر که با برکت کارد، با برکت نیز درو کند. امّا هر کس به گونه‌ای که در دل خود قصد نموده است بکند، نه به اکراه و اجبار، زیرا خدا بخشنده خوش را دوست می‌دارد. ولی خدا قادر است که هر نعمتی را برای شما بیفزاید تا همیشه در هر امری کفایت کامل داشته، برای هر عمل نیکو افزوده شوید. چنانکه نوشته شده است که «با سخاوتمندی به فقرا داد و عدالتش تا به ابد باقی می‌ماند.» امّا او که برای برزگر بذر و برای خورنده نان را آماده می‌کند، بذر شما را آماده کرده، خواهد افزود و ثمرات عدالت شما را زیاده خواهد کرد. تا آنکه در هر چیز دولتمند شده، کمال گشاده‌دستی را نشان دهید که آن سرچشمهٔ شکر خدا به‌وسیلهٔ ما می‌باشد. ”
مَرقُس 8:34-9: 1 (انجیل، یکشنبه پس از برافراشتن صلیب)
پس مردم را با شاگردان خود خوانده، گفت: «هر که خواهد از عقب من آید، خویشتن را انکار کند و صلیب خود را برداشته، مرا پیروی نماید. زیرا هر که خواهد جان خود را نجات دهد، آن را هلاک سازد؛ و هر که جان خود را به جهت من و انجیل بر باد دهد، آن را برهاند. زیرا که شخص را چه سود دارد هر گاه تمام دنیا را ببرد و نفس خود را ببازد؟ یا آنکه آدمی چه چیز را به عوض جان خود بدهد؟ زیرا هر که در این فرقه زناکار و خطاکار از من و سخنان من شرمنده شود، پسر انسان نیز وقتی که با فرشتگان مقدّس در جلال پدر خویش آید، از او شرمنده خواهد گردید.»”
“و به ایشان گفت: «به راستی به شما می‌گویم بعضی از ایستادگان در اینجا می‌باشند که تا پادشاهی خدا را که به قوت می‌آید نبینند، طعم موت را نخواهند چشید.»
لوقا 5:1-11
“و هنگامی که گروهی بر وی ازدحام می‌نمودند تا کلام خدا را بشنوند، عیسی به کنار دریاچهٔ جِنیسارت ایستاده بود. و دو قایق را در کنار دریاچه ایستاده دید که صیّادان از آنها بیرون آمده، دامهای خود را شست‌و‌شو می‌نمودند. پس به یکی از آن دو قایق که مال شمعون بود سوار شده، از او درخواست نمود که از خشکی اندکی دور ببرد. پس در قایق نشسته، مردم را تعلیم می‌داد. و چون از سخن‌گفتن فارغ شد، به شمعون گفت: «به میانه دریاچه بران و دامهای خود را برای شکار بیندازید.» شمعون در جواب وی گفت: «ای استاد، تمام شب را رنج برده چیزی نگرفتیم، لیکن به حکم تو، دام را خواهیم انداخت.» و چون چنین کردند، مقداری زیاد از ماهی صید کردند، چنانکه نزدیک بود دام ایشان پاره شود. و به رفقای خود که در قایق دیگر بودند اشاره کردند که آمده ایشان را امداد کنند. پس آمده هر دو قایق را پر کردند تا به آنجا که نزدیک بود غرق شوند. شمعون پطرس چون این را بدید، بر پایهای عیسی افتاده، گفت: «ای خداوند، از من دور شو، زیرا مردی گناهکارم.» چونکه به سبب صید ماهی که کرده بودند، دهشت بر او و همه رفقای وی چیره شده بود. و هم چنین نیز بر یعقوب و یوحنا پسران زِبِدی که شریک شمعون بودند. عیسی به شمعون گفت: «مترس. پس از این مردم را صید خواهی کرد.» پس چون قایقها را به کنار آوردند همه را ترک کرده، از عقب او روانه شدند.
مناسبت و قدیسین روز
رسول مقدس کودراتوس
کودراتوس، یکی از هفتاد رسول، شاگرد رسولان بزرگ بود. او در آتن انجیل را موعظه کرد و پس از قدیس پوبلیوس، نخستین اسقف آتن بود و پس از آن اسقف مگنسیه شد. کودراتوس در حکمت دنیوی بسیار دانش‌آموخته بود و در فیض روح‌القدس غنی بود. زندگی‌نامه‌نویس او درباره‌اش می‌گوید: «او همچون ستاره صبح در میان ابرها بود» (حکمت سیرَخ ۵۰: ۶). ابرها تاریکی بت‌پرستی هلنی بود که از نور پارسایی بی‌بهره بود. رسول مقدس کودراتوس، به‌وسیله کلام خدا، همچون نوری بزرگ بر هلنیان تابید، تاریکی را روشن کرد، قربانی‌های ناپاک را نابود ساخت، بت‌ها را درهم شکست و معابد شیاطین را با دعای خود ویران کرد. با این حال، تاریکی همواره از نور نفرت دارد و بت‌پرستان از قدیس کودراتوس بیزار بودند. نخست او را سنگسار کردند، همان‌گونه که یهودیان پیش‌تر قدیس استیفان را سنگسار کرده بودند. سپس او را به زندان افکندند و هیچ نانی به او ندادند تا اینکه روح مقدس خود را تسلیم کرد و رفت تا در پادشاهی مسیح، خدای خویش، سکونت یابد. قدیس کودراتوس دفاعیه‌ای در دفاع از مسیحیت نوشت و آن را به امپراتور هادریان تقدیم کرد. این دفاعیه چنان بر امپراتور بت‌پرست تأثیر گذاشت که او دستور داد مسیحیان بدون علت مشخص مورد آزار و اذیت قرار نگیرند. قدیس کودراتوس در حدود سال ۱۳۰ رنج شهادت کشید. او در شهر مگنسیه، جایی که در آنجا رنج کشید، به خاک سپرده شده است.
شهدای مقدس، هیپاتیوس اسقف اِفِسوس، و آندریاس، پرسبیتر
هیپاتیوس و آندریاس هر دو در لیکیه به دنیا آمدند و از دوران کودکی با یکدیگر دوست بودند. هنگامی که به بلوغ رسیدند، هر دو خود را با تمام وجود وقف خدمت به خدا کردند—هیپاتیوس به‌عنوان راهب و زاهدی سخت‌گیر، و آندریاس به‌عنوان کاهنی در میان مردم و موعظه‌گری برای کلام خدا. به سبب فضایل بزرگشان، هیرو به اسقفی اِفِسوس تقدیس شد و آندریاس به مقام پرسبیتر منصوب گردید. هر دو در دوران سلطنت امپراتور شمایل‌شکن، لئون ایسائوریایی، به شهادت رسیدند. آنان پس از تحمل شکنجه‌های هولناک به خاطر ارتدوکسِ مقدس، در سال ۷۳۰ سر از بدنشان جدا شد و از این زندگی گذرا به حیات جاودان گذر کردند.
قدیس دیمیتری، اسقف روستوف
یادبود قدیس دیمیتری در ۲۸ اکتبر برگزار می‌شود، اما امروز یافتن یادگارهای معجزه‌گر او در سال ۱۷۵۲ را گرامی می‌داریم.
گردهمایی قدیسان صومعه غارهای کی‌یف
کار مبارک ریاضت‌کشانه‌ای که آنتونیِ پرتلاش و بزرگ، دوستدار خدا، آغاز کرد، در طول قرن‌ها همچون درخت زیتونی پربار رشد کرد. قدیسان بسیاری که همچون ستارگان در غارهای آنتونی درخشیدند، هر یک در روز مخصوص خود گرامی داشته می‌شوند. اما امروز تمام این جماعت با یکدیگر گرامی داشته می‌شوند و مؤمنان آنان را برای یاری فرا می‌خوانند.
سرود ستایش
رسول مقدس کودراتوس
قدیس کودراتوس، همچون ستاره صبح،
نور انجیل مقدس را تاباند،
پرتوها را از میان تاریکی متراکم تاباند،
و بر دل‌های تهی، فیض بخشید.
کودراتوس آشفتگی افکار انسان‌ها را پراکنده کرد،
پیش‌آگاهی‌های مبهم دل‌های انسان‌ها را روشن ساخت،
آنها را با نور مسیح روشن کرد،
و جهان را با حکمت مسیح منور ساخت.
بی‌ایمانان به خدای متعال ایمان آوردند،
و به خاطر مسیح زخم‌های سخت و بی‌رحمانه را پذیرفتند.
کودراتوس برای هادریان، آزارگر صلیب،
دفاعیه‌ای بزرگ نوشت،
با فصاحت و مهارت هلنیان،
و با سادگی حقیقت مسیحی.
کودراتوس موفق شد: امپراتور متقاعد شد
که از کلیسای مقدس در برابر شر محافظت کند.
ای کودراتوس، شاگرد مسیح،
مدافع حکیم کلیسای مقدس،
در کلام و عمل، خادم خدا بودی—
و اکنون با جلالی زوال‌ناپذیر تاج‌گذاری شده‌ای!
ما مسیحیان با شور دعا به تو روی می‌آوریم:
ای رسول مقدس، به ما یاری رسان!
به ما کمک کن بر مصیبت‌ها غلبه کنیم،
و همه رنج‌ها را برای مسیح تحمل کنیم.
تأمل
اگر تنها با اراده‌ای استوار برای زندگی مطابق قانون خدا آغاز کنیم، نیازی نیست از هیچ حمله‌ای از سوی انسان‌های بی‌خرد بترسیم. زیرا کسی که واقعاً زندگی مطابق قانون خدا را آغاز می‌کند، درمی‌یابد که هر آنچه انسان‌ها با او انجام می‌دهند، برای منفعت او و برای جلال خدا رخ می‌دهد. به‌ویژه نباید از این ترسید که مجبور شویم مکانی را که دوست داریم ترک کنیم و به جایی برویم که علاقه‌ای به آن نداریم. به جای ترس پوچ و ناله بی‌ثمر، بهتر است اراده خدا را برای خود جست‌وجو کنیم. اعمال شرورانه برادران یوسف چه آسیبی به او رساند؟ آیا رفتن ناخواسته او به مصر باعث جلال او نشد، برادرانش را از قحطی نجات نداد و شرایط لازم را برای تمام امور شگفت‌انگیزی که خدا به‌وسیله موسی در مصر و بیابان انجام داد فراهم نکرد؟ بت‌پرستان و بدعت‌گذاران اغلب مسیحیان ارتدوکس را به مناطق بربری می‌راندند. آنان با این کار چه به دست آوردند؟ آیا ارتدوکسی را نابود کردند؟ نه—بلکه آن را بیش از پیش در جان‌های کسانی که مورد آزار قرار گرفته بودند استوار کردند و آن را در میان مردمان بربر گسترش دادند. بدعت‌گذار شرور، لوکیوس، ماکاریوس پرافتخار را همراه با چند تن از زاهدان تابنسیوت از مصر تبعید کرد و به جزیره‌ای بربری فرستاد که تمام جمعیت آن بت‌ها را می‌پرستیدند. اما به‌وسیله تعالیم و نمونه زندگی این مردان مقدس، تمام جمعیت جزیره به‌زودی تعمید یافتند. بعدها نام آن جزیره به «جزیره توبه» تغییر یافت.
تعمق
درباره نجات معجزه‌آسای اورشلیم به سبب عدالت یهوشافاط تعمق کن (دوم تواریخ، باب ۲۰):
۱. چگونه گروه عظیمی از موآبیان و عمونیان به سوی اورشلیم حرکت کردند؛
۲. چگونه پادشاه یهوشافاط به خدا دعا کرد و از طریق پیامبر بر او آشکار شد که «این جنگ از آنِ شما نیست، بلکه از آنِ خداست» (دوم تواریخ ۲۰: ۱۵)؛
۳. چگونه موآبیان و عمونیان با یکدیگر جنگیدند و تا آخرین نفر نابود شدند.
موعظه
درباره الوهیت پسر و وحدت ذات او با پدر
«هر که مرا دیده است، پدر را دیده است.» (یوحنا ۱۴ :۹)
«فیلیپوس به او گفت: خداوندا، پدر را به ما نشان بده و این برای ما کافی است» (یوحنا ۱۴ :۸). خداوند عیسی در پاسخ به این سخنان فرمود: «ای فیلیپوس، در این مدت طولانی با شما بوده‌ام و هنوز مرا نشناخته‌ای؟ هر که مرا دیده است، پدر را دیده است» (یوحنا ۱۴ :۹). خداوند بدین‌گونه به شاگرد خود پاسخ داد. فیلیپوس می‌خواست خدا را با چشمان جسمانی خود ببیند. با این حال، سه سال به مسیح نگاه کرده بود و او را به‌عنوان خدا نشناخته بود. چرا؟ زیرا پیش از نزول روح‌القدس، فیلیپوس با جسم به جسم نگاه می‌کرد. به عبارت دیگر، با چشمان جسمانی ادراک می‌کرد و خداوند عیسی مسیح را به‌عنوان یک انسان می‌دید. او هنوز الوهیت را در پسر خدای مجسم‌شده ندیده بود، و با این حال می‌خواست خدای پدر را ببیند! «هر که مرا دیده است، پدر را دیده است.» خداوند با این سخن نمی‌خواست بگوید که او خدای پدر است، بلکه می‌خواست بگوید که او و پدر از یک ذات هستند. تا آنجا که خدا می‌توانست خود را به انسان‌ها آشکار کند، از طریق پسر خود را آشکار کرد؛ پسری که در برابر انسان‌ها همچون انسان ظاهر شد. خدای پدر مجسم نشد؛ خدای روح‌القدس مجسم نشد؛ اما خدای پسر مجسم شد. پس چگونه می‌توانست پدر خود را به چشمان جسمانی یک انسان فانی نشان دهد؟ دقیقاً به همین دلیل بود که پسر مجسم شد تا خود را به انسان‌ها آشکار کند—خود او، پدر و روح‌القدس را: وحدت هم‌ذات، در سه شخص. «هر که مرا دیده است، پدر را دیده است.» در اینجا خداوند درباره طبیعت الهی خود سخن می‌گوید. از این جهت، او کاملاً با پدر برابر و هم‌ذات است. بنابراین، اگر فیلیپوس طبیعت الهی مسیح را درک کرده بود، هرگز درخواست نمی‌کرد: «پدر را به ما نشان بده.» طبیعت الهی را به‌طور طبیعی نمی‌توانست ببیند، زیرا روحانی و نامرئی است؛ اما می‌توانست—و به‌وضوح می‌توانست—اعمال عظیم مسیح را به‌عنوان تجلی طبیعت الهی او ببیند. ای برادران، حتی امروز برخی انسان‌ها می‌گویند: «خدا را به ما نشان بده تا ایمان بیاوریم!» ما باید به آنان بگوییم: «اینک خداوند عیسی را به شما نشان می‌دهیم—ایمان بیاورید!» «ای انسان‌ها، نوزده قرن است که با شما هستم، و هنوز مرا نشناخته‌اید؟» نوزده قرن سرشار از جلال او، معجزات او، قدرت او، فیض او، رحمت او، قدیسان و شهدای او! و هنوز هم ابلهانی هستند که می‌پرسند: «خدا کجاست؟»
ای خداوند مسیح، خدای ما، چشمان روحانی کسانی را که هنوز نمی‌بینند بگشا، تا عظمت جلال تو را ببینند.
جلال و ستایش تا ابد از آنِ تو باد. آمین.