آیات روز
تقویم جدید
کولُسیان 1:1-2 ,7-11
کولُسیان 1:1-2 ,7-11“پولس به ارادهٔ خدا رسول مسیح عیسی و تیموتائوس برادر، به مقدسین در کولُسی و برادران امین در مسیح، فیض و سلامتی از جانب پدر ما خدا بر شما باد.
چنانکه از اِپافراس تعلیم یافتید که هم‌خدمت عزیز ما و خادم امین مسیح برای شما است. و او ما را نیز از محبّت شما که در روح است، خبر داد. و از آن جهت ما نیز از روزی که این را شنیدیم، باز نمی‌ایستیم از دعا کردن برای شما و درخواست نمودن، تا از کمال معرفت اراده او در هر حکمت و فهم روحانی پر شوید، تا شما به طریق شایسته خداوند به کمال خشنودی او رفتار نمایید و در هر عمل نیکو بار آورید و به معرفت کامل خدا رشد کنید و به اندازهٔ توانایی جلال او به قوت کامل نیرومند شوید تا صبر کامل و تحمّل را با شادمانی داشته باشید؛ ”
لوقا 6:37-45
“«داوری مکنید تا بر شما داوری نشود و حکم مکنید تا بر شما حکم نشود و عفو کنید تا بخشیده شوید. بدهید تا به شما داده شود. زیرا پیمانه نیکوی افشرده و تکان داده و لبریز شده را در دامن شما خواهند گذارد. زیرا که به همان پیمانه‌ای که می‌سنجید، برای شما سنجیده خواهد شد.» پس برای ایشان مَثَلی زد که «آیا یک کور می‌تواند کوری دیگر را راهنمایی کند؟ آیا هر دو در چاه نمی‌افتند؟ شاگرد از معلّم خویش بهتر نیست؛ لیکن هر که کامل شده باشد، مثل استاد خود بود. و چرا پَرِ کاهی را که در چشم برادر تو است، می‌بینی و تیری را که در چشم خود داری، نمی یابی؟ و چگونه بتوانی برادر خود را گویی: ‘ای برادر، اجازه بده تا خَس را از چشم تو بیرون آورم’ و تیری را که در چشم خود داری، نمی بینی. ای ریاکار! اوّل چوب را از چشم خود بیرون کن، آنگاه نیکو خواهی دید تا خَس را از چشم برادر خود بیرون آوری. «زیرا هیچ درخت نیکو میوه بد بار نمی‌آورد و نه درخت بد، میوه نیکو آورد. زیرا که هر درخت از میوه‌اش شناخته می‌شود؛ از خار انجیر را نمی‌یابند و از بوته، انگور را نمی‌چینند. آدم نیکو از خزینهٔ خوب دل خود چیز نیکو برمی‌آورد و شخص شریر از خزینه بد دل خویش چیز بد بیرون می‌آورد. زیرا زبان از آنچه که دل از آن پُر است، سخن می‌گوید. ”
تقویم قدیم
اوّل تسالونیکیان 1:1-5
اوّل تسالونیکیان 1:1-5“پولس و سلوانس و تیموتائوس، به کلیسای تسالونیکیان که در خدای پدر و عیسی مسیح خداوند می‌باشید. فیض و سلامتی بر شما باد. پیوسته دربارهٔ همهٔ شما خدا را شکر می‌کنیم و دائم در دعاهای خود شما را به زبان می‌آورم چون اعمال ایمان شما و زحمت محبّت و صبر امید شما را در خداوند ما عیسی مسیح در حضور خدا و پدر خود یاد می‌کنیم. زیرا که ای برادران و ای عزیزان خدا، از برگزیدگی شما آگاه هستیم، زیرا که انجیل ما بر شما تنها به خاطر سخن وارد نشده، بلکه با قوّت و روح‌القدس و یقین کامل، چنانکه می‌دانید که در میان شما به خاطر شما چگونه مردمان شدیم. ”
لوقا 9:18-22
“و هنگامی که او به تنهایی دعا می‌کرد و شاگردانش همراه او بودند، از ایشان پرسیده، گفت: «مردم مرا که می‌دانند؟» در جواب گفتند: «یحیی تعمید دهنده و بعضی ایلیا و دیگران می‌گویند که یکی از انبیای پیشین زنده شده است.» به ایشان گفت: «شما مرا که می‌دانید؟» پطرس در جواب گفت: «مسیح خدا.» پس ایشان را با تأکید قدغن فرمود که هیچ‌‌کس را از این اطلاع مدهید. و گفت: «لازم است که پسر انسان زحمت بسیار بیند و از مشایخ و روسای کاهنان و کاتبان رد شده کشته شود و روز سوم برخیزد.»”
مناسبت و قدیسین روز
شهید بزرگ مقدس، آرتِمیوس
این قدیس باشکوه از نظر زادگاه مصری بود و فرمانده کل سپاه در دوران امپراتور کنستانتین بزرگ به شمار می‌رفت. هنگامی که صلیب پیروزمند، در حالی که ستارگان آن را احاطه کرده بودند، بر امپراتور کنستانتین ظاهر شد، آرتِمیوس نیز آن صلیب را دید، به خداوند مسیح ایمان آورد و تعمید گرفت. بعدها، در دوران سلطنت امپراتور کنستانتیوس، این امپراتور او را به یونان فرستاد تا یادگارهای قدیس آندریاس را از پاتراس و یادگارهای قدیس لوقا را از تِبِس منتقل کند و آنها را به کونستانتینوپل ببرد. فرمانده آرتِمیوس این مأموریت را با شادی انجام داد. پس از آن، آرتِمیوس به مقام آگوستالیس و حاکم امپراتوری در مصر منصوب شد. او در دوران سلطنت کنستانتیوس و همچنین مدتی در دوران امپراتور یولیان مرتد، این مقام را حفظ کرد. هنگامی که امپراتور مرتد برای جنگ با ایرانیان به راه افتاد، از انطاکیه گذشت و فرمان داد آرتِمیوس با سپاه خود به انطاکیه بیاید. آرتِمیوس آمد. سپس امپراتور دو کاهن مسیحی به نام‌های اوگنیوس و ماکاریوس را تحت شکنجه قرار داد. آرتِمیوس با دیدن این صحنه بسیار آشفته شد و رو به امپراتور کرد و گفت: «ای امپراتور، چرا این مردان بی‌گناه و وقف‌شده به خدا را چنین غیرانسانی شکنجه می‌کنی؟ و چرا آنان را مجبور می‌کنی که ایمان ارتدوکس را انکار کنند؟» آرتِمیوس ادامه داد و پیشگویی کرد: «مرگ تو نزدیک است.» امپراتور خشمگین آن دو کاهن ارجمند را به عربستان تبعید کرد و آنان اندکی بعد در آنجا درگذشتند. سپس فرمانده آرتِمیوس را از درجه نظامی‌اش محروم کرد و فرمان داد او را تازیانه بزنند و بدنش را از هم بدَرند. آرتِمیوس که به‌شدت زخمی و خون‌آلود شده بود، به زندان افکنده شد. در آنجا خود خداوند عیسی مسیح بر او ظاهر شد و او را شفا داد و تسلی بخشید. سپس امپراتور فرمان داد او را بر سنگی بخوابانند و سنگی سنگین‌تر بر بدنش قرار دهند تا بدنش همچون تخته‌ای صاف و له شود. سرانجام، سر قدیس آرتِمیوس را از بدنش جدا کردند. این واقعه در سال ۳۶۲ رخ داد. امپراتور یولیان برای جنگ با ایرانیان بیرون رفت و به شکلی ننگین هلاک شد؛ درست همان‌گونه که قدیس آرتِمیوس پیشگویی کرده بود.
آرتِمیوس، پارسای مقدس
آرتِمیوس در سال ۱۵۳۲، فرزند دهقانان روسی به نام کوزماس و آپولیناریا، در روستای وِرکولا در منطقه دوینا به دنیا آمد. او حتی در پنج‌سالگی نیز به سبب پرهیزگاری کم‌نظیر و فروتنی‌اش از دیگر کودکان متمایز بود. هنگامی که سیزده سال داشت، در هوای نامساعد همراه پدرش از جنگلی بزرگ می‌گذشت که در همان‌جا به آرامش رسید. پدر اندوهگینش که نمی‌توانست قبری حفر کند، بدن او را با شاخه‌ها پوشاند و آنجا را ترک کرد. بیست‌وهشت سال بعد، مردی نوری فرازمینی را در جنگل دید. هنگامی که به نور نزدیک شد، بدن آرتِمیوس را یافت که سالم مانده و فاسد نشده بود. بسیاری از بیماران به محض لمس بدن قدیس آرتِمیوس از بیماری‌های خود شفا یافتند. یادگارهای مقدس او در صومعه‌ای نزدیک پینِگا، در استان آرخانگلسک، قرار دارند.
قدیس گابریل (اورگبادزه)
قدیس گابریل (اورگبادزه) در سال ۱۹۲۹ در تفلیس، گرجستان، متولد شد و در ۲۶سالگی راهب شد. در سال ۱۹۶۵، او تصویر لنین را در برابر مردم به آتش کشید و به همین دلیل به بیمارستان روان‌پزشکی منتقل شد. او سال‌ها آزار و جفا را از سوی مقامات حکومتی تحمل کرد، اما هرگز ایمان خود را انکار نکرد. قدیس گابریل به‌خاطر فروتنی عمیق، محبت بی‌کران و زندگی‌ای که یادآور «ابلهان به‌خاطر مسیح» بود، شهرت داشت. او موهبت بصیرت روحانی و معجزه‌گری داشت و سال‌های پایانی عمر خود را در صومعه سامتاورو گذراند. او در سال ۱۹۹۵ درگذشت و یادگارهای پیکرش فسادناپذیر یافت شدند. کلیسای ارتدوکس گرجستان او را به‌عنوان قدیس جلال داد.
مکرم گراسیْموس جدید
گراسیْموس از شهر تریکالا در پلوپونز و از خاندان برجسته نوتاراس بود. او در سال ۱۵۰۹ به دنیا آمد. در کوه آتوس زندگی ریاضت‌کشانه‌ای داشت و سپس به فلسطین رفت و در آنجا چهل روز روزه گرفت. پس از آن، در جزیره کِفالونیا اقامت گزید و صومعه‌ای برای راهبه‌ها بنیان نهاد. او با دعای خود باران فرود آورد، بیماران را شفا بخشید و آینده را پیشگویی کرد. او در پانزدهم اوت سال ۱۵۷۹ در خداوند به آرامش رسید. گراسیْموس هم در دوران زندگی خود و هم پس از آرامش یافتنش، معجزه‌گر بود.
مکرم ایگناتیوس، شهید جدید
ایگناتیوس از منطقه بلغاریِ اِسکی‌زاگورا بود. این همان منطقه باشکوه زاگورا است که قدیسان ریاضت‌کش و شهیدان مقدس بسیاری را به کلیسای خدا تقدیم کرده است. او در خلوتگاه قدیس یوحنای پیشرو در کوه آتوس، زندگی ریاضت‌کشانه‌ای داشت. او با میل و اراده خود را به ترکان سپرد تا به خاطر مسیح شکنجه شود و در هشتم اکتبر سال ۱۸۱۴ در کونستانتینوپل به دار آویخته شد. یادگارهای او دارای موهبت معجزه‌گری هستند و سر او با احترام در صومعه قدیس پانتلئیمون در کوه آتوس نگهداری می‌شود.
سرود ستایش
شهید بزرگ مقدس، آرتِمیوس
قدیس آرتِمیوس، فرمانده سپاه،
ایمان خود را در برابر امپراتور پنهان نکرد،
بلکه با شجاعتی عظیم ایمانش را اعلام کرد
و در برابر امپراتور، مسیح خدا را جلال داد.
این امپراتور مرتد خدا را فراموش کرد
و فرمانده خود را در معرض شکنجه قرار داد.
قدیس، ذهن خود را وقف خدا کرده بود
و شکنجه‌های بی‌رحمانه را اندک احساس می‌کرد،
زیرا رنج گناهکاری که شکنجه می‌کند
از رنج شخص عادلی که شکنجه می‌شود، بیشتر است!
امپراتور سر این فرمانده باشکوه را از بدنش جدا کرد،
اما خداوند خدمتگزار خود را جلال داد
و او را به پادشاهی آسمانی بالا برد.
خداوند به او قدرت بیرون راندن شیاطین را بخشید،
و فیض شفای هر بیماری و رنجی را عطا کرد—
همه به قدرت خدا، بی‌نیاز از تلاش یا سخن.
هر کس مسیح را دوست بدارد و به او ایمان آورد،
در قدیس آرتِمیوس پشتیبانی نیرومند دارد.
تأمل
خدای رحیم، کسانی را که خود را به اراده و مراقبت مقدس او می‌سپارند، به شکلی شگفت‌انگیز هدایت می‌کند. همان‌گونه که شمع‌ساز از موم نرم هر نوع شمعی را که بخواهد می‌سازد، خدای قادر مطلق و همه‌حکمت، از خدمتگزاران وفادار خود در پادشاهی آسمانی، چراغ‌هایی جاودان می‌سازد. ایگناتیوس، شهید جدید، حتی از دوران کودکی کاملاً خود را به خدا سپرده بود. او اشتیاق داشت راهب شود و برای ایمان به شهادت برسد. در جریان قیام کاراگئورگه، ارتش ترکیه در سراسر بلغارستان مردان را برای جنگ با صرب‌ها به خدمت اجباری می‌گرفت و حتی به خانه جورج، پدر ایگناتیوس، آمد تا ببیند آیا کسی در آنجا برای خدمت نظامی مناسب است یا نه. آنان وقتی دیدند جورج مردی تنومند و نیرومند است، خواستند او را به ارتش ببرند. اما جورج قاطعانه گفت: «من نمی‌توانم با هم‌ایمانان مسیحی خود بجنگم.» ترکان خشمگین او را همان‌جا کشتند. ایگناتیوس جوان در خانه‌ای همسایه پنهان شد و سپس به رومانی گریخت، اما اشتیاقش به زندگی رهبانی او را به کوه مقدس آتوس کشاند. با این حال، او چیزی فراتر از زندگی رهبانی می‌خواست—او مشتاق شهادت بود. شبی در برابر شمایل تئوتوکوس مقدس، با اشک دعا کرد و از او خواست راه شهادت را برایش فراهم سازد. ناگهان صدایی در برابر خود شنید. چشمانش را گشود و دید که هاله درخشان از شمایل جدا شد و بر سر او قرار گرفت. اندکی پس از آن، به دست ترکان به شهادت رسید و تاج جلال جاودان را دریافت کرد.
تعمق
در ظهور شگفت‌انگیز خداوند به رسول حنانیا و شائول تعمق کنید (اعمال رسولان ۹):
۱. چگونه خداوند بر حنانیا ظاهر شد و به او فرمان داد به سوی شائول برود، در خیابانی که «مستقیم» نام داشت؛
۲. چگونه شائول در همان لحظه، در رؤیایی دید که حنانیا می‌آید و نابینایی او را شفا می‌دهد.
موعظه
درباره روایت‌های کهن و نو از شگفتی‌های خدا
«ای خدا، ما با گوش‌های خود شنیده‌ایم؛
پدران ما برای ما بازگفته‌اند که تو در روزگار آنان چه کارهایی کردی،
در زمان‌های دوردست.»
(مزمور ۴۴: ۱)
داوود پادشاه به نام قوم خود چنین سخن می‌گوید و چندین کار بزرگ را برمی‌شمارد که خدا برای اسرائیل انجام داد. ای برادران، ما نیز از طریق کتاب مقدس درباره همه این کارها شنیده‌ایم؛ همچنین درباره کارها و انواع کارهای بسیار بیشتری نسبت به آنچه داوود شنیده بود، زیرا این امور پس از زمان او رخ دادند! آیا ما درباره کارهای معجزه‌آسا و بی‌همتای بیشتری از تدبیر خدا و محبت خدا به بشر، نسبت به تمام آنچه داوود شنیده بود، نشنیده‌ایم؟ پسر خدا از باکره پاک‌ترین، جسم انسانی گرفت و در میان انسان‌ها همچون انسانی زندگی کرد؛ حکمت را جاری ساخت، معجزات انجام داد، مرگ را نابود کرد، شیطان را شرمسار ساخت و به پیروان خود قدرت بخشید. داوود این امور را نشنیده بود، اما ما از آنها آگاه شده‌ایم، زیرا پدران روحانی ما، یعنی رسولان و انجیل‌نگاران، شهیدان و عادلان و همه مراتب قدیسان از دوران باستان تا امروز، آنها را بر ما آشکار کرده‌اند. آنان نه‌تنها این امور را برای ما آشکار ساختند، بلکه روح‌القدس نیز هر روز از طریق کلیسای مقدس، از طریق اسرار مقدس سرشار از فیض و به‌واسطه معجزات بی‌شمار، آنها را بر ما آشکار می‌سازد. بنگرید، این دلیلی برای شادی عظیم است، اما در عین حال دلیلی برای ترسی عظیم نیز هست، زیرا چیزهای بسیاری به ما داده شده و چیزهای بسیاری نیز از ما مطالبه خواهد شد. به ما ثروت‌های روحانی بیشتری از همه کسانی داده شده که پیش از مسیح زندگی می‌کردند—حکمت و فهم بیشتر، جلال و قدرت بیشتر خدا، و نمونه‌های بسیار، بسیار بیشتری از محبت خدا به انسان و محبت انسان به خدا. ای شما که از ثروتمندان، ثروتمندترید، از خود بپرسید: در برابر همه اینها چه چیزی به خدا داده‌اید و چه چیزی به او می‌دهید؟ باید بکوشید تا در داوری خدا شرمسار نشوید. همان‌گونه که رؤیایی به‌سرعت ناپدید می‌شود، همه روزهای شما نیز به‌زودی از روی زمین خواهند گذشت و صدای شیپور فرشته به‌زودی همه ملت‌ها و انسان‌ها را به داوری هولناک خدا فراخواهد خواند. بکوشید که در آن هنگام شرمسار نشوید، زیرا دیگر نمی‌توانید خود را با این سخنان تبرئه کنید: «ما نمی‌دانستیم» یا «به ما داده نشده بود!» شما می‌دانید و چیزهای بیشتری برای شما آشکار شده است تا حتی آنچه داوود و سلیمان می‌دانستند؛ بنابراین، بیش از آنان نیز از شما مطالبه خواهد شد.
ای پسر خدا، خداوند بزرگ و شگفت‌انگیز ما، خدا و نجات‌دهنده ما، هر روز و هر ساعت خون گران‌بهای خود را که برای ما ریخته شد به یادمان آور، تا تو را فراموش نکنیم، ای خداوند، و تا برای ابد محکوم نشویم.
جلال و ستایش از آنِ تو باد، تا ابدالآباد. آمین.