دعا به شهید بزرگ و شفا دهنده پانتلیمون
(دعای ارمیای گوشه نشین):
شهید بزرگ و شفابخش پانتلیمون! نزد خدا برای ما دعا کن ( نامها ) و نگذار بیماریها بیش از این در وجودمان بمانند که به واسطه آنها در جسم و روح درد می کشیم! زخمها و آسیب هایی را که از شهوتهایمان بر ما وارد شده است، درمان کن. ما از تنبلی و بی حالی درد می کشیم ما را شفا بده. ما از ولع و اعتیاد به چیزهای زمینی درد می کشیم، ما را شفا بده. ما درد داریم ای قدیس پانتلیمون! ما از فراموشی درد می کشیم: از کار نجات، از گناهان و ضعف هایمان، از وظایفمان – فراموشی ما را شفا بده. ما از کینه، خشم و نفرت درد می کشیم – ما را شفا بده، ای قدیس پانتلیمون. ما از اعتیاد، خودپسندی و غرور درد می کشیم، در تمام فقر و بیچارگی خود، ما را شفا بده. ما در رنج های فراوان و گوناگون جسمانی هستیم: پرخوری، مستی، و شهوت – ما را شفا بده. بیماریم از خواب آلودگی، و حرف زیاد، از صحبت های بیهوده، از سستی – ما را شفا بده، ای قدیس پانتلیمون! چشمان ما از نگاه های گناه آلود، گوش هایمان از شنیدن سخنان بیهوده، تهمت ها، اتهامات درد می کشد – ما را شفا بده. دستهایمان به خاطر بی میلی به دعا کردن و صدقه دادن درد گرفته است – ما را شفا بده. پاهای ما از عدم تمایل به رفتن به معبد خداوند، و با عجله و تلاش برای رفتن در تپه ها و بازدید از خانه های جهان درد می کند – ما را شفا بده. زبان و دهانمان درد می کند، از حرفهای بیهوده، از زبان بد، از روی گرداندن از دعا و ستایش، یا از دعا و پرستش با بی دقتی، حواس پرتی، بدون توجه، و بدون درک درد می کند. از سر تا پای ما درد می کند : ذهن ما از نفهمی و بی منطقی و جنون درد می کند، اراده ما در ما درد می کند و از کارهای مقدس روی می گردانیم و برای انجام کارهای زیانبار و ناپسند تلاش می کنیم. خاطرات ما در وجودمان درد می کند، اشتباهاتمان را فراموش می کنیم، ما را درمان کن ای قدیس پانتلیمون شفا دهنده!
دعا به رسول مقدس یوحنای الهیدان
ای رسول بزرگ،
ای بشارتدهندهٔ نیرومند، ای الهیدانِ بلیغ، بینندهٔ اسرارِ ناپیدا،
ای پاکدامن و محبوبِ سینهنشینِ مسیح، ای یوحنای الهیدان!
ما گناهکاران را که به پناه و حمایتِ نیرومند تو میگریزیم بپذیر.
از مسیحِ خدای ما، بخشنده و دوستدار انسانها،
که در برابر چشمان تو خون خویش را برای ما بندگان نالایقش ریخت،
درخواست کن که گناهان ما را به یاد نیاورد،
بلکه بر ما ترحم نماید و با ما بر حسب رحمت خویش رفتار کند.
از او بخواه تا به ما تندرستی روح و جسم،
برکت و فراوانی عطا کند،
و ما را رهبری فرماید تا همهٔ آن نعمتها را برای جلال او،
آفریننده و نجاتدهنده و خدای خود، به کار گیریم.
و آنگاه که زندگیِ این جهانی به پایان رسد،
ما را از چنگ داورانِ بیرحم در عوارضِ هوایی (در گذرگاههای آسمانی) رهایی بخشد،
تا به برکتِ راهنمایی و حمایتِ تو
به آن اورشلیم آسمانی برسیم که تو جلالش را در مکاشفه دیدی،
و اکنون از شادیِ بیپایانِ آن برخورداری.
ای یوحنای کبیر!
همهٔ شهرها و سرزمینهای مسیحی و هر که نام تو را میخواند
از قحطی، نابودی، زلزله و طوفان،
از آتش و شمشیر، از هجوم بیگانگان و جنگهای داخلی حفظ کن.
ما را از هر بلا و سختی برهان،
و با دعاهایت خشمِ عادلانهٔ خدا را از ما بازگردان،
و برای ما رحمت او را بهدست آور.
ای خدای بزرگ و دستنیافتنی!
ما شفاعتِ یوحنای مقدس را که تو او را لایقِ مکاشفاتِ ناپیدا ساختی
به درگاهت تقدیم میکنیم.
شفاعت او را دربارهٔ ما بپذیر،
و درخواستهای ما را برای جلال خود برآور،
و بیش از همه، ما را به کمال روحانی برسان،
تا از زندگیِ جاوید در مساکنِ آسمانیات بهرهمند شویم.
ای پدر آسمانی، ای آفرینندهٔ همهٔ چیزها،
ای پادشاهِ قادر مطلق!
با فیض خویش دلهای ما را لمس فرما،
تا همچون موم نرم گردند و در پیشگاه تو گداخته شوند،
و این مخلوق خاکی به روحی زنده و جلالدهنده برای تو و پسرت و روحالقدس تبدیل گردد.
آمین.
دعا به قدیس لوقای رسول و انجیل نگار
ای قدیس لوقا، برگزیدهٔ خدا و مبارک از سوی مادر خدا،
بشارتدهندهٔ انجیل مسیح در سراسر جهان،
شهید و رسول خدا، یاور تمام کسانی که
تو را در دعا فرا میخوانند!
به ما نیز یاری رسان، این بندگان نالایق خداوند،
زیرا ما بهسبب گناهان بسیارمان
در تاریکی و سایهٔ مرگ بهسر میبریم
و از خدا دور گشتهایم.
از آنرو، از شرم و سرافکندگی
جسارت دعا برای آمرزش را نداریم،
و تو را میخوانیم، ای چراغ بزرگ خدا،
که در نور جاودان او ساکنی —
برای ما نزد خدا شفاعت کن تا بر ما رحمت آورد.
ای قدیس لوقا، از خداوند بخواه
تا در ما ترس الهی را تازه سازد —
آن ترسی که محبت میآورد و گناه را میراند؛
زیرا ما چنان به گناه عادت کردهایم
که هر روز و هر ساعت و حتی در خواب گناه میکنیم،
و کلام خداوند را از یاد بردهایم که فرمود:
«بیدار باشید، زیرا نمیدانید در چه ساعتی میآیم»
و او میتواند در هر ساعتی ما را
از این زندگی فانی به زندگی جاودان فرا خواند.
ای قدیس لوقا، در ما ترس و حکمتی را بیدار کن
که داوودِ پادشاه و سرایندهٔ مزامیر از آن سخن گفت.
به شفاعت خود، اشکهای توبه را به ما عطا کن،
تا جانهای ما از گناه پاک شود؛
زیرا ما در کوری و سنگدلی روحانی هستیم
و حتی بر مرگ خود، یعنی مرگ درونی خویش، نمیگرییم.
بسیار لازم است که اشکهای فراوان بریزیم
برای انبوه گناهانمان.
ای یار مهربان، به ما نادانان یاری کن
تا نوشتههای مقدسی را که خود تو نگاشتهای بفهمیم،
و با فهم راستین، کلام حقیقی را درک کنیم،
تا از گناه همچون از آتش بگریزیم
و همهٔ نیروهای خود را به کار گیریم
تا به خدا نزدیک شویم.
یاریمان کن تا دریابیم که گناه مرگ است
و خدا زندگی است.
به ما کمک کن، ای قدیس لوقا،
تا چون این را بفهمیم، از گناه پاک شویم
و از مرگ به زندگی بگذریم،
و خدا برای ما همه در همه گردد.
اکنون و تا ابد در نزد او بمانیم،
تا همچون تو که با کلئوپا در راه عِمّاوُس میرفتی،
دل و جان ما نیز از حضور او بلرزد.
از آن پس، صلح آسمانی بر ما فرود آید
و ما را به سوی ملکوت آسمان رهنمون شود
و دلمان را شاد سازد،
تا بتوانیم تیرهای شیطان را
که هر لحظه بهسوی ما روانه میشود، دور کنیم.
با آن نیز محبت خدا را بیابیم،
که ما را به وطن جاودان رهنمون گردد،
آنجا که همهٔ قوای آسمانی و همهٔ قدیسانند
و مادر خدا پیشاپیش ایشان ایستاده است،
او که چهرهٔ مبارکش در شمایلی که به دست تو نگاشته شد، جاودانه شده است.
چشمان دلهای ما پیوسته
بر آن جمال نظر کنند و از آن لذت برند،
تا پادشاهی آسمان در ما فرمانروا شود —
آن پادشاهی که به شفاعت تو، ای قدیس لوقا،
امید داریم که در هنگام فراخواندن ما از سوی خداوند، به آن وارد شویم،
و در آنجا تا ابد خدای واحد را در تثلیث مقدس بستاییم:
پدر ازلی، پسر یگانه و روحالقدس،
اکنون و تا ابد و تا جمیع اعصار. آمین.
ورود مریم همیشه باکره به معبد خدا
تروپاریون
امروز، پیشنمونهای از نیکخواهی خدا و نشانهای از نجات انسانها آشکار میشود؛
در معبد خدا، مریم دوشیزه بهطور روشن ظاهر میگردد
و آمدن مسیح را به همه اعلام میکند.
پس ما نیز با صدایی بلند ندا میکنیم:
«شاد باش، ای تحقق تدبیر ازلی آفریننده!»
کنتاکیون
پاکترین معبد نجاتدهنده،
تالار گرانبها و دوشیزهٔ برگزیده،
گنج مقدس جلال خدا،
امروز به خانهٔ خدا وارد میشود
و با خود فیض را نیز داخل میگرداند،
آن فیضی که در روح الهی است.
فرشتگان خدا او را میستایند؛
اوست سکونتگاه آسمانی.
دعا
ای والاپرستترین دوشیزه،
ای ملکهٔ آسمان و زمین،
ای عروس خدا که پیش از همهٔ قرون برگزیده شدی
و در آخرالزمان به معبد شریعت آمدی
تا به داماد آسمانی سپرده شوی!
تو قوم خود و خانهٔ پدر خویش را ترک کردی
تا خود را چون قربانی پاک و بیعیب
به خدا تقدیم نمایی،
و نخستین کسی بودی که نذر پاکدامنی دائمی را ادا کردی.
ما را نیز عطا کن
تا در تمام ایام زندگیمان
خود را در عفت، پاکی و ترس خدا حفظ کنیم،
تا هر یک از ما معبدی برای روحالقدس باشیم.
بهویژه یاری کن آنان را که در صومعهها زندگی میکنند
و خویشتن را وقف خدا کردهاند،
تا همچون تو در پاکی باکرگی
زندگی خود را بگذرانند
و از جوانی یوغ نیک و سبک مسیح را بر دوش کشند
و نذورات خویش را مقدس نگاه دارند.
ای تمامپاک،
تو همهٔ روزهای جوانیات را
در معبد خدا دور از وسوسههای جهان گذراندی،
در بیداری همیشگی دعا
و در تمام خویشتنداری روح و بدن.
به ما نیز یاری ده
تا همهٔ وسوسههای دشمن
از جسم و دنیا و شیطان را
که از جوانی بر ما هجوم میآورند،
با دعا و روزه پس زنیم و بر آنها غلبه کنیم.
تو که در معبد خدا با فرشتگان میزیستی،
به همهٔ فضایل آراسته شدی،
بهویژه فروتنی، پاکی و محبت،
و شایسته گشتی
تا ناپذیرای جسمانی را در رحم خود بپذیری.
ما را نیز، که گرفتار غرور
و ناپرهیزگاری و تنبلی هستیم،
شایسته ساز
تا به هر کمال روحانی آراسته شویم،
و هر یک با یاری تو
جامهٔ عروسی روح خود
و روغن نیکوکاری خویش را مهیا سازیم،
تا در هنگام آمدن داماد جاودانی،
پسر تو، خدا و نجاتدهندهٔ ما،
عریان و ناآماده یافت نشویم،
بلکه با دوشیزگان دانا
به سکونتگاههای بهشتی پذیرفته شویم،
آنجا که با همهٔ مقدسان
همواره تمجید و ستایش کنیم
نام قدوس پدر و پسر و روحالقدس،
و نیز شفاعت مهربانانهٔ تو را،
اکنون و همیشه و تا ابدالآباد. آمین.
بزرگداشت
ما تو را تمجید مینماییم،
ای دوشیزهٔ بسیار مقدس،
ای دختر برگزیدهٔ خدا،
و ورود تو را به معبد خدا
با احترام گرامی میداریم.